I SAB/Wa 46/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Sawa po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. i Z. K. na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia odrzucić skargę. M. K. pismem z 14 stycznia 2025 r., uzupełnionym pismem z 12 lutego 2025 r. i 7 kwietnia 2025 r. oraz Z. K. pismem z 12 lutego 2025 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku dotyczącego nieruchomości uregulowanej w KW [...]. Skarżący zarzucili organowi naruszenie licznych zasadach określonych w kpa i w Konstytucji RP oraz szereg nieprawidłowości podkreślając, że w sprawie nie podjęto działań celem dokładnego ustalenia stanu faktycznego i prawnego oraz że obowiązkiem organu było "określenie wysokości opłaty jednorazowej wraz z uwzględnieniem bonifikaty". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a. Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów określających właściwość sądów administracyjnych stwierdzić należy, że skarga M. K. i Z. K. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, nie dotyczy ona bowiem wskazanego wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Zauważyć trzeba, że w złożonej skardze skarżący zarzucają Prezydentowi m.st. Warszawy nierozpoznanie sprawy dotyczącej nieruchomości uregulowanej w KW [...], domagając się m.in. podjęcia działań celem dokładnego ustalenia stanu faktycznego i prawnego. Z analizy skargi i pism precyzujących wynika, że skarżący zarzucają organowi naruszenie licznych zasad określonych w kpa i w Konstytucji RP oraz szereg nieprawidłowości podnosząc m.in., że obowiązkiem organu było "określenie wysokości opłaty jednorazowej wraz z uwzględnieniem bonifikaty". W ocenie Sądu złożona skarga ma charakter skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. kodeksu postępowania administracyjnego, co wskazali sami skarżący w piśmie z 12 lutego 2025 r. Sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej określone w art. 227 kpa nie podlegają zaś kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Zaznaczyć trzeba, że przedmiotem skargi powszechnej uregulowanej w Dziale VIII kpa mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Dodatkowo wskazać należy, że Z. K. mimo wystosowanego wezwania nie podał nr PESEL. Skarga Z. K. podlega zatem odrzuceniu również z tej przyczyny. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.