I SAB/Wa 462/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.R. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z [...] listopada 2019 r. P.R. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami. W piśmie z [...] lutego 2020 r. skarżący zawarł sformułowanie, że "wnosi o rozpoznanie skargi na bezczynność organu w terminie 7 dni od daty wpływu pisma do Sądu lub w przypadku braku możliwości rozpoznania sprawy w terminie 7 dni, prosi o zaprzestanie procedowania i zwrot akt do Prezydenta [...]". Z tego względu, pismem z 21 lutego 2020 r. zwrócono się do skarżącego z zapytaniem, czy powyższe sformułowanie należy traktować jako cofnięcie skargi na bezczynność Prezydenta [...], czy też nie. W odpowiedzi na wezwanie skarżący oświadczył, że " jego poprzednie pismo jest równoznaczne z cofnięciem skargi na bezczynność Prezydenta [...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., wskazuje, iż skarżący może cofnąć skargę. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi. Z tego względu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie.