I SAB/Wa 466/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie udzielenia informacji odnośnie działalności Wojewody [...] postanawia: odrzucić skargę. A. K. pismem z dnia 10 października 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 12 września 2012 r. o udzielenie informacji dotyczącej działalności Wojewody [...] w sprawie wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa udziału w [...] części nieruchomości położonej w [...], oznaczonej jako działka nr [...] oraz ustalenia z tego tytułu odszkodowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że pismem z dnia [...] września 2012 r. nr [...], doręczonym stronie w dniu 19 października 2012 r., udzielono skarżącemu odpowiedzi na pismo z dnia 12 września 2012 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) powoływana dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Stosownie zatem do treści art. 3 § 2 pkt 8 możliwe jest wniesienie skargi na bezczynność organu, lecz jedynie w przypadkach, o których mowa w pkt 1–4a powołanego artykułu. Inaczej mówiąc skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu można wnieść, jeżeli organ był zobowiązany do podjęcia aktu lub czynności w jednej z form wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. Organ pozostaje więc w bezczynności wówczas, gdy w terminie określonym przez przepisy prawa nie wydaje aktu (np. decyzji, czy postanowienia) lub nie dokonuje czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków strony, które stanowią załatwienie sprawy wszczętej z urzędu lub na wniosek strony. Zgodnie natomiast z treścią art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie treść skargi i zawartych w niej żądań nie rodzi wątpliwości co do tego, że skarżący zarzuca Ministrowi Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej bezczynność w zakresie udzielenia informacji dotyczącej, jego zdaniem, bezprawnej działalności Wojewody [...]. Zdaniem jednak Sądu czynność udzielenia takiej informacji, jakiej żąda skarżący, nie jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a (ustalającą, stwierdzającą lub potwierdzającą prawa lub obowiązki wynikające z przepisów prawa), lecz czynnością materialno-techniczną, która nie przyznaje, ani nie stwierdza uprawnienia lub obowiązku. Dlatego jej niedokonanie przez organ administracji nie może zostać uznane za bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., gdyż z przepisu tego oraz art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a wynika, że Sąd jest właściwy w sprawach bezczynności organów i przewlekłości postępowania jedynie w przypadkach niewydania aktów oraz niedokonania czynności stwierdzających uprawnienia lub obowiązki wynikające z przepisów prawa. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że skarga na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie nieudzielania odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 12 września 2012 r. jest niedopuszczalna. Na marginesie jedynie wskazać należy, że jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych pismem z dnia 19 września 2012 r. organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na ww. pismo. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.