I SAB/Wa 469/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowanie postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącej [...] Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowanie. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 1 września 2014 r. skarżąca została wezwana do wskazania czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyczerpała środki zaskarżenia. Pismem z dnia 17 września 2014 r. skarżąca poinformowała, że w jej ocenie zażalenie wniesione na wcześniejszym etapie postępowania wyczerpuje tryb wskazany w art. 37 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekle prowadzone postępowanie w przypadkach określonych w pkt 1-4a art. 3 § 2 p.p.s.a., ale też z mocy art. 52 § 2 p.p.s.a, ograniczona - do skarg po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a zatem na rozstrzygnięcie podjęte w sprawie administracyjnej, przez organ drugiej instancji. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli takiego organu nie ma – wezwanie do usunięcia naruszonego prawa. Sąd administracyjny jest związany wskazanym w skardze przedmiotem zaskarżenia. W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 1 września 2014 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do wskazania, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi zostały wyczerpane środki zaskarżenia wynikające z ww. przepisów. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się bowiem jedynie zażalenie skarżącej z dnia 4 lutego 2013 r., które zostało rozpoznane postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], a następnie skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...], którą to skargę wyrokiem z dnia 21 listopada 2013 r. w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 397/13 Sąd oddalił. Zgodnie z treścią art. 133 § 1 p.p.s.a. w sprawach na bezczynność organu administracji publicznej Sąd rozpoznaje skargę według stanu sprawy z daty orzekania, tj. ściślej z daty zamknięcia rozprawy poprzedzającej orzekanie (por. wyrok NSA z dnia 6 października 2000 r. sygn. akt IV SA 105/00 - LEX nr 53462, wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 1998 r. sygn. akt I SAB/Gd 29/96 - niepublikowany oraz wyrok NSA z dnia 16 września 1998 r. sygn. akt IV SAB 37/97 - niepublikowany). Tym samym należy wskazać, że uprzednio wniesione zażalenie warunkowało rozstrzygnięcie w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 397/13, zaś wydany wyrok w tej sprawie, zgodnie z art. 144 p.p.s.a. wiąże zarówno Sąd, jaki i strony oraz organ. Jeżeli zatem po tej dacie, wobec oddalenia skargi na bezczynność, organ nadal pozostaje w ocenie strony postępowania administracyjnego w bezczynności, koniecznym jest wniesienie zażalenia zgodnie z art. 37 k.p.a. Powyższe oznacza, że skarżąca przed wniesieniem niniejszej skargi nie wyczerpała środków zaskarżenia wynikających z treści art. 37 § 1 k.p.a., co czyni jego skargę niedopuszczalną. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Do przyczyn tych zalicza się m.in. sytuację, gdy skarga została wniesiona bez uprzedniego wyczerpania zaskarżenia na drodze administracyjnej. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę postanowieniem i odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd zwraca z urzędu wpis uiszczony od pisma odrzuconego. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wobec odrzucenia skargi w niniejszej sprawie po stronie Sądu powstał obowiązek zwrotu uiszczonego wpisu w całości. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia, o zwrocie wpisu sądowego orzekając w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.