I SAB/Wa 474/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], nr hip. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 17 listopada 2011 r. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], nr hip. [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wnioskiem z dnia 18 marca 2011 r. skarżący wystąpił do Urzędu W. o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, która na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność Skarbu Państwa. Pismem z dnia 4 maja 2011 r. wnioskodawca zwrócił się do organu o wyznaczenie terminu załatwienia sprawy. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 15 lipca 2011 r., Urząd W. poinformował pełnomocnika skarżącego, że decyzja kończąca postępowanie zostanie wydana do dnia [...] listopada 2011 r. Pismem z dnia 20 lipca 2011 r. skarżący wystąpił z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie. Umową o dzieło z dnia 17 sierpnia 2011 r. organ zlecił geodecie wykonanie mapy sytuacyjnej m. in. przedmiotowej nieruchomości. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2011 r., nr [...] uznał wniesione w sprawie zażalenie za nieuzasadnione. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżący wskazał, że postępowanie w przedmiocie ustalenia odszkodowania zostało wszczęte na skutek wniosku z dnia 19 lutego 1999 r., a zatem złożonego ponad 12 lat temu. Pismem z dnia 18 marca 2011 r. skarżący ponowił ww. wniosek. W związku z powyższym uznać należy, że organ dopuścił się rażącego przekroczenia terminów wynikających z art. 35 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania znajduje się na etapie gromadzenia dokumentacji mającej na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone w art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.). Ponadto pismem z dnia 5 grudnia 2011 r. poinformowano strony o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w piśmie z dnia 15 lipca 2011 r. oraz o wyznaczeniu terminu zakończenia postępowania do dnia 29 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie. Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływana dalej jako "P.p.s.a." sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem jak wynika z akt administracyjnych, Prezydent W. od dnia 18 marca 2011 r., kiedy wpłynął do organu wniosek skarżącego, do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Zważyć przy tym należy, że pierwsze pismo informujące o przewidywanym terminie załatwienia sprawy wystosowano do wnioskodawcy dopiero w dniu 15 lipca 2011 r., pomimo tego że pismem z dnia 4 maja 2011 r. skarżący ponaglał organ o wskazanie daty wydania decyzji. Drugie takie pismo wystosowano natomiast w dniu 5 grudnia 2011 r., a to na skutek wniesienia do Sądu skargi na bezczynność organu. Ponadto pierwsze czynności zmierzające do wyjaśnienia sprawy organ podjął dopiero w dniu 17 sierpnia 2011 r., kiedy to zawarł z geodetą umowę o sporządzenie mapy sytuacyjnej nieruchomości. Wskazać również należy, że powołane pisma informujące o przewidywanym terminie zakończenia sprawy, jak słusznie wskazano w skardze, nie wskazywały konkretnych przyczyn zwłoki. Przyczyny zwłoki mogą mieć charakter obiektywny, co wynika z art. 36 § 2 kpa lub wynikać z winy organu. W obu przypadkach przyczyny powinny zostać określone precyzyjnie, co pozwoli stronie jak i organowi wyższej instancji oraz sądowi administracyjnemu na kontrolę zasadności przyczyn opóźnienia w załatwieniu sprawy. W niniejszej sprawie organ ograniczył się jedynie do wyjaśnienia, że rozpoznanie sprawy nie było możliwe z uwagi na konieczność zgromadzenia dokumentacji oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań. W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...] w W. uznać należało za uzasadniony. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu organ uchybił wskazanym wyżej przepisom procesowym, a także w sposób rażący naruszył wynikającą z art. 12 kpa zasadę szybkości postępowania. Takie postępowanie podważa wyrażoną w art. 8 kpa zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufania obywateli do organów Państwa. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność, z uwagi na fakt, że wniosek wszczynający postępowanie wpłynął do organu w dniu 18 marca 2011 r., nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Organ bowiem, wprawdzie z kilkumiesięcznym opóźnieniem, jednakże podjął czynności zmierzające do merytorycznego zakończenia sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi, a dotyczących faktu, że postępowanie w niniejszej sprawie toczy się od ponad 12 lat, wskazać należy, że jak wynika z akt administracyjnych wnioskiem z dnia 19 lutego 1999 r. wystąpiono o zwrot przedmiotowej nieruchomości, a nie o odszkodowanie. Uznać zatem należało, że przedmiotowe postępowanie wszczęte zostało dopiero wnioskiem skarżącego z dnia 18 marca 2011 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.