I SAB/Wa 477/12

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E.K. na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie wykupu lokalu mieszkalnego postanawia: przyznać prawo pomocy poprzez zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E.K. na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie wykupu lokalu mieszkalnego. Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2012 r. skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W urzędowym formularzu PPF wnioskodawczyni wyjaśniła, że prowadzi gospodarstwo domowe samotnie, mając na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. Z wniosku wynika, że jedno z dzieci (syn, lat [...]) jest niepełnosprawne, drugie dziecko (córka, lat [...]) cierpi również na poważne schorzenie. Źródłem utrzymania składającej wniosek są wymienione we wniosku świadczenia społeczne (m.in. świadczenie rodzinne, zasiłek rodzinny, zasiłek pielęgnacyjny), które wraz z otrzymywanymi alimentacji wynoszą łącznie [...] zł. Skarżąca, jak zadeklarowała, nie posiada oszczędności. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest natomiast możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Oceniając przedłożony wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, wzięto pod uwagę opisaną przez skarżącą sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie przez nią określonym, ponieważ należy uznać, że odpowiada ona warunkom wskazanym w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wynika to ze stwierdzenia, że środki utrzymania rodziny pochodzą wyłącznie ze świadczeń społecznych otrzymywanych przez skarżącą ze względu na trudną sytuację materialną i osobistą oraz świadczeń alimentacyjnych. Środki te – mając na uwadze ich wysokość – pozostają niewystarczające do poniesienia we własnym zakresie kosztów udziału w postępowaniu sądowym, w szczególności do ustanowienia pełnomocnika celem sporządzenia przez niego zażalenia od orzeczenia Sądu I instancji z zachowaniem warunków wskazanych w art. 194 § 4 p.p.s.a. Ocenę tę wzmacnia wynikający z akt sprawy stan zdrowia dzieci skarżącej, wymagający ponoszenia przez nią wydatków na leczenie, które pomimo że nie zostały szczegółowo wskazane, to – jak trzeba zakładać – są wyższe niż przeciętne. Wzgląd na tę okoliczność łączącą się z ograniczonymi dochodami rodziny każe przyjąć, że składająca wniosek nie dysponuje środkami finansowymi, które mogłaby przeznaczyć na opłacenie kosztów udziału w postępowaniu. Na marginesie zauważenia wymaga, że brak obowiązku uiszczenia przez skarżącą wpisu w związku z odrzuceniem jej skargi nie stanowi o bezprzedmiotowości żądania zwolnienia od kosztów sądowych, skoro pozostałe opłaty sądowe (opłaty kancelaryjne) poza wpisem ma ona obowiązek ponosić, jeżeli czynności przez nią w postępowaniu podjęte będą się łączyć z tego rodzaju wymogiem. W tych warunkach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.