I SAB/Wa 478/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Tomasz Szmydt Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi W.K. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącego W. K. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 5 listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. K. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z [...] listopada 1951 r. nr [...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia Prezydium Rady Narodowej w W. z [...] października 1950 r., nr [...] odmawiającego przyznania dotychczasowym właścicielom prawa własności czasowej do nieruchomości [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o oddalenie skargi względnie o umorzenie postępowania z uwagi na fakt, iż w niniejszej sprawie przygotowany został już projekt rozstrzygnięcia. Na rozprawie sądowoadministracyjnej pełnomocnik skażanego – adw. A.W. oświadczył, że w dniu 3 stycznia 2013 r. została doręczona skarżącemu decyzja wydana przez organ w przedmiotowej sprawie. W związku z tym wnosi o umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. Jak wynika z oświadczenia adw. A.W. złożonego na rozprawie, po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wydał decyzję w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z [...] listopada 1951 r. oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia Prezydium Rady Narodowej w W. z [...] października 1950 r. Niniejsze rozstrzygnięcie organ doręczył skrzącemu w dniu 3 stycznia 2013 r. Okoliczność ta powoduje, że skarga z 4 października 2012 r. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć, zgodnie z wnioskiem skarżącego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.