I SAB/Wa 48/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogdan Wolski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Gdesz Sędzia WSA Agnieszka Miernik Protokolant Anna Traczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: umorzyć postępowanie. K. G. w piśmie z 18 stycznia 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w sprawie dotyczącej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Gminy L. z dnia [...] listopada 1977 r., L. dz. [...], złożonego w dniu 16 czerwca 2009 r. Uzasadniając skargę K. G. wskazała, iż w złożonym wniosku, przy zachowaniu należytej staranności, przedstawiła niezbędne dokumenty oraz powiadomiła strony mające interes prawny w powyższej sprawie (art. 28 k.p.a.) o toczącym się postępowaniu. Organ zwrócił się do organów samorządowych o dostarczenie akt dotyczących sprawy. Organ powiadomił skarżącą, iż sprawa zostanie rozpoznana do [...] czerwca 2010 r. Powyższy termin jest rażąco odległy. Przedstawiając wymienione zarzuty skarżąca wniosła o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do wydania decyzji dotyczącej wniosku w terminie określonym w art. 35 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. wniosło o umorzenie postępowania przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania i rodzaj podejmowanych czynności. Organ między innymi wskazał, iż z analizy akt oraz pisma Zastępcy Dyrektora Wydziału Skarbu Państwa i Nieruchomości z dnia 10 lutego 2010 r. wynika, iż organem właściwym w sprawie jest Wojewoda [...]. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. Kolegium przekazało sprawę do rozpoznania Wojewodzie [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wynika, iż sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej także poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów. W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli organ nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Ponadto należy wskazać, iż zgodnie z art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 lit.a) tej ustawy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania wymaganego w okolicznościach sprawy aktu. Oceniając czy organ pozostaje w bezczynności sąd bierze pod uwagę stan istniejący w dacie orzekania. W trybie powołanego art. 149 p.p.s.a sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie; sąd nie może natomiast nakazywać organowi sposobu rozstrzygnięcia sprawy, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy akt został wydany z naruszeniem ustawowego terminu. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie inną wymaganą prawem czynność, to organ nie pozostaje wówczas w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się w tej sytuacji bezprzedmiotowe. Odnosząc przedstawione wyjaśnienia do niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że z odpowiedzi na skargę i akt administracyjny wynika, iż Kolegium wydało w dniu [...] lutego 2010 r. postanowienie o przekazaniu sprawy dotyczącej wniosku K. G. o stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Gminy L. z dnia [...] listopada 1977 r., do rozpoznania Wojewodzie [...]. W tej sytuacji uznać należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie pozostaje w bezczynności w związku z koniecznością podjęcia wymaganej prawem czynności w celu rozpoznania wniosku K. G. Wobec tego zaistniały podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Sąd jednocześnie wyjaśnia, że w niniejszym postępowaniu sądowym dokonano wyłącznie oceny zasadności skargi na bezczynność organu. Rozpoznanie skargi odnoszącej się do postanowienia wydanego w przedmiocie przekazania sprawy administracyjnej, nastąpi w odrębnym postępowaniu sądowym. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.