I SAB/Wa 486/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania pisma z dnia 31 lipca 2013 r. postanawia odrzucić skargę. W dniu 10 września 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T.G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania jej pisma z dnia 31 lipca 2013 r. W uzasadnieniu skargi T.G. zarzuciła organowi szereg uchybień, które w ocenie skarżącej naruszają jej prawa jako osoby uprawnionej do korzystania ze świadczeń pomocy społecznej. Zarzuciła urzędnikom Centrum Ośrodka Pomocy Społecznej [...] w [...] dyskryminację jej osoby oraz zatajanie przed nią istotnych informacji i dokumentów. Dodatkowo skarżąca wskazała na ciężką sytuację życiową w jakiej się znalazła, podkreślając, że jest schorowana i bezdomna. Do skargi dołączona została kserokopia pisma T.G. z dnia 31 lipca 2013 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie wskazując, że podanie skarżącej z dnia 31 lipca 2013 r. pozostawiono bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie przez nią braków formalnych pisma (nie wskazanie aktualnego adresu do korespondencji). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wyjaśnić, że zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) zgodnie, z którą sądy administracyjne, w zakresie swej właściwości, sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm. – dalej ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Bezczynność organów, o której mowa we wspominanym art. 3 § 2 pkt 8 ppsa, podlega kontroli sądu administracyjnego jedynie w takim przypadku, gdy organ nie podejmuje czynności, czy też nie wydaje orzeczenia, które mogłyby być zaskarżone do sądu administracyjnego. Innymi słowy nie każda bezczynność organu może być przedmiotem skargi. Jeżeli określona aktywność organu nie podlegała kognicji sądu administracyjnego to i kontroli sądowoadministracyjnej nie będzie podlegać bezczynność organu w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie T.G. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta [...] w zakresie rozpatrzenia jej podania z dnia 31 lipca 2013 r. Z treści tego pisma wynika, że skarżąca domagała się od organu podania przyczyn niedoręczenia jej trzech decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. wraz ze wskazaniem podstaw prawnych takiego działania. Skarżąca domagała się również się m. in. opłacenia z kasy organu jej faktur za leki, wskazania "norm prawnych na okoliczność niewydania bonów na ciepłe posiłki", przekazania kopii notatek służbowych oraz pouczenia pracowników o prawie skarżącej do przeglądania jej akt sprawy. Skarżąca w piśmie wyraziła również negatywną opinię o pracy urzędników Centrum Ośrodka Pomocy Społecznej [...]. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że ww. skarga ma charakter skargi obywatelskiej regulowanej przez przepisy działu VIII (art. 221 – 260), ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), gdyż wiąże się z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszeniem praworządności i interesów skarżącej, a także przewlekłym i biurokratycznym załatwieniem sprawy (art. 227 Kpa). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII Kpa, nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ppsa. Skargi tego typu rozpatrywane są przez organy administracji wskazane przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego i nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu.