I SAB/Wa 487/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: WSA Agnieszka Miernik (spr.) WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant starszy referent Agnieszka Żurawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2012 r. sprawy ze skargi J. L. na bezczynność Wójta Gminy O. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Wójta Gminy O. na rzecz skarżącego J. L. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 14 listopada 2011 r. J. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy O. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w L., gm. O., oznaczonej jako dz. nr [...], stanowiącej własność Gminy O., będącej w wieczystym użytkowaniu skarżącego. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, wnioskiem z dnia 19 czerwca 2007 r. skarżący wystąpił do Wójta Gminy O. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności przedmiotowej nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. nr [...] organ zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 22 lutego 2010 r. skarżący złożył zażalenie na niezałatwienie przez organ sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. uznało powyższe zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło organowi termin na załatwienie sprawy do dnia 31 maja 2010 r. Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] Wójt Gminy O. podjął zawieszone w dniu [...] października 2007 r. postępowanie, a następnie postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] ponownie je zawiesił. Na skutek zażalenia J. L., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. nr [...] uchyliło postanowienie z dnia [...] lipca 2010 r. w całości i umorzyło postępowanie organu I instancji w sprawie zawieszenia postępowania. Wójt Gminy O. postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. nr [...] ponownie zawiesił przedmiotowe postępowanie. Orzeczenie powyższe utrzymane zostało w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...]. Z kolei postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] postępowanie podjęto. Pismem z dnia 20 maja 2011 r. skarżący złożył kolejne zażalenie na niezałatwienie przez organ sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. uznało powyższe zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło organowi termin na załatwienie sprawy do dnia 31 sierpnia 2011 r. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] Wójt Gminy O. zawiesił przedmiotowe postępowanie. Na skutek zażalenia J. L., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. nr [...] uchyliło postanowienie z dnia [...] sierpnia 2011 r. w całości i umorzyło postępowanie organu I instancji w sprawie zawieszenia postępowania. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z dnia 14 listopada 2011 r. skarżący wskazał, że organ przekroczył wszelkie terminy załatwienia przedmiotowej sprawy. Nawet bowiem jeśli przyjąć, że sprawa ma charakter zawiły, to zgodnie z treścią art. 35 § 3 kpa powinna zostać załatwiona w terminie dwóch miesięcy. W praktyce natomiast postępowanie nie zostało zakończone pomimo upływu ponad czterech lat od złożenia wniosku, a okresy pomiędzy kolejnymi zawieszeniami postępowania, po ich zsumowaniu, znacznie przekraczają dopuszczalny termin na jej załatwienie. Wójt nie zastosował się również do zakreślonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. terminu na wydanie decyzji do dnia [...] sierpnia 2011 r., a w ostatnim dniu ww. terminu zawiesił postępowanie. Tym samym organ konsekwentnie odmawia realizacji prawa skarżącego do uzyskania decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy O. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że nie pozostaje bezczynny, bowiem od wpłynięcia wniosku skarżącego podejmował szereg czynności dowodowych. Postępowanie było wielokrotnie zawieszane lub przedłużano termin jego zakończenia i podejmowano czynności w celu ustalenia stanu faktycznego, w szczególności dotyczące przeznaczenia przedmiotowej nieruchomości. Ponadto pomimo wyznaczenia Wójtowi przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. terminu wydania decyzji, termin ten z uwagi na bardzo skomplikowany i zawiły charakter sprawy nie był możliwy do dotrzymania. Organ wskazał dodatkowo, że pismem z dnia 21 listopada 2011 r. przedłużono termin załatwienia sprawy do dnia 19 grudnia 2011 r. Na rozprawie w dniu 12 marca 2012 r. do akt sprawy złożono decyzję Wójta Gminy O. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] odmawiającą przekształcenia prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości w prawo własności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływana dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy natomiast do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (m. in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99). Zgodnie z treścią art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z powyższego przepisu wynika zatem, że nawet jeżeli Sąd uzna, że w trakcie postępowania administracyjnego dopuszczono się przewlekłości, to po wydaniu aktu administracyjnego kończącego to postępowanie, nie można orzec zgodnie z treścią art. 149 § 1 P.p.s.a. W takiej sytuacji Sąd nie ma bowiem możliwości zobowiązać organu do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa – jednocześnie stwierdzając, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Inaczej mówiąc brak jest możliwości uwzględnienia na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. skargi zarówno na bezczynność, jak i na przewlekłe prowadzenie postępowania, bez jednoczesnego zobowiązania organu do podjęcia stosownego działania. Wydanie decyzji kończącej postępowanie czyni zatem postępowanie ze skargi na bezczynność lub przewlekłość bezprzedmiotowym. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem z akt postępowania sądowego wynika, iż Wójt Gminy O. decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] rozstrzygnął sprawę zainicjowaną wnioskiem skarżącego z dnia 19 czerwca 2007 r. Tym samym wydanie przez organ decyzji rozstrzygającej powyższy wniosek wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminów przewidzianych do jej wydania. Sąd nie może również, nie zobowiązując uprzednio organu do podjęcia stosownego działania, zastosować regulacji zawartej w art. 149 § 2 P.p.s.a., bowiem przepis ten dotyczy wyłącznie przypadków, kiedy wydane zostało orzeczenie na podstawie § 1. Inaczej mówiąc Sąd nie może wymierzyć organowi grzywny za bezczynność lub przewlekłość, nawet gdyby tak oceniał prowadzenie przez niego postępowania, bez wcześniejszego zobowiązania organu do wydania decyzji na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a., a brak jest podstaw do takiego zobowiązania w sytuacji wydania decyzji przed rozpoznaniem skargi na bezczynność przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a.