I SAB/Wa 49/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. A., Z.S. i Z.P. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącym solidarnie wpis sądowy w kwocie 100 (sto) zł. W dniu 14 lutego 2008 r. W.A. Z.S. i Z.P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] marca 1966 r. nr [...] dotyczącej rozstrzygnięcia Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] lutego 1965 r. nr [...] odmawiającego ustanowienia wieczystego użytkowania do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] nr [...] ozn. Nr hip. [...]. Pismem z dnia 20 grudnia 2007 r. skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że wniosek skarżących z dnia 25 października 2004 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji został rozpoznany decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2008 r. nr [...]. Do akt sprawy została dołączona wskazana przez organ decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną w ich podjęciu lub dokonaniu, leżącą po stronie organu. Przy czym bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika, że Minister Infrastruktury rozpoznał wniosek skarżących z dnia 25 października 2004 r. i w dniu [...] marca 2008 r. wydał decyzję nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] marca 1966 r. Poza sporem pozostaje, że termin określony w art. 35 § 3 k.p.a. został przez Ministra Infrastruktury przekroczony. Niemniej jednak, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić bezczynności Ministra w rozpoznaniu wniosku skarżących z dnia 25 października 2004 r. Dodatkowo wskazać należy, że rozpatrując skargę na bezczynność organu Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli prawidłowości wydanej decyzji w wyniku rozpoznania zażalenia, gdyż należy to do odrębnej drogi procesowej. W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie, zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W związku z tym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.