I SAB/Wa 494/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: odrzucić skargę. P.S. pismem z dnia [...] marca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], którą przyznano mu świadczenie z pomocy społecznej w formie specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie świadczeń mieszkaniowych w miesiącu marcu 2014 r., [...] jednorazowo, wypłaconego w dniu 14 marca 2014 r. Zarzucił organowi przekroczenie terminu określonego w KPA do załatwienia sprawy oraz nieinformowanie stron postępowania o przyczynach zwłoki i niewyznaczanie nowego terminu załatwienia sprawy. Jednocześnie wniósł o ukaranie organu grzywną. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i wskazało, że przedmiotowe odwołanie rozpoznane zostało decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...], którą uchyliło decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] i odmówiło przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie świadczeń mieszkaniowych. Ze znajdujących się w Sądzie akt administracyjnych wynika, że ww. decyzja doręczona została P.S. w dniu 25 września 2014 r. Zarządzeniem z dnia 14 lipca 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do udzielenia w terminie 7 dni, informacji, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 k.p.a., jeżeli tak Sąd zobowiązał skarżącego do nadesłania odpisu wraz z potwierdzeniem nadania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r., skarżący poinformował, że składał wezwanie do usunięcia naruszeń prawa, które złożone zostało za pośrednictwem platformy E-Puap, jednakże nie załączył jego potwierdzenia. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2016 r., Sąd ponownie wezwał skarżącego do udzielenia informacji, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi występował do Kolegium w trybie art. 37 k.p.a., z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli tak, Sąd zobowiązał skarżącego do nadesłania pisma zawierającego ww. wezwanie pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone P.S. w dniu 16 maja 2016 r. (k-73 akt sądowych) i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 powołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23) dalej: "k.p.a.". Zgodnie z powołanym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu (co ma miejsce w niniejszej sprawie) – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie Sąd dwukrotnie zarządzeniami z dnia 14 lipca 2015 r. i 28 kwietnia 2016 r. występował do skarżącego o nadesłanie, w terminie 7 dni informacji, czy składał on wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 37 k.p.a. oraz w przypadku pozytywnej odpowiedzi zobowiązał skarżącego do nadesłania odpisu tego wezwania oraz poświadczenia złożenia go w organie. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a., przed wniesieniem skargi na bezczynność. Nie nadesłała bowiem, ani odpisu wezwania, ani poświadczenia jego złożenia w organie – mimo podnoszenia twierdzeń, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożyła. Z akt administracyjnych sprawy oraz odpowiedzi na skargę nie wynika także, aby skarżący z ww. trybu skorzystał. W tych okolicznościach złożenie skargi na bezczynność - bez uprzedniego wystąpienia przez skarżącego ze stosownym wezwaniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] - skutkować musiało odrzuceniem skargi na bezczynność. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.