I SAB/Wa 496/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Marta Kołtun - Kulik po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. E. na bezczynność Ministra Administracji i Cyfryzacji w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę. W dniu 18 września 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. E. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ – Ministra Administracji i Cyfryzacji w sprawie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia z dnia [...] listopada 1995 r., nr [...]. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż w dniu 15 kwietnia 2012 r. został złożony do Ministra Administracji i Cyfryzacji wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1995 r., nr [...] i do dnia wniesienia skargi do sądu skarżąca nie otrzymała rozstrzygnięcia w tej sprawie do czego organ jest zobowiązany na mocy art. 35 § 1 – 3 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nie zgadzając się z twierdzeniem skarżącej jakoby prowadził przewlekle postępowanie w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jak twierdzi skarżąca wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez Ministra Administracji i Cyfryzacji zostało dokonane pismami z dnia 27 maja 2012 r., 30 maja 2012 r., 1 czerwca 2012 r. oraz z dnia 21 sierpnia 2013 r. i 23 sierpnia 2013 r. Jednakże ocena treści tych pism nie pozwala przyjąć, iż tryb określony w art. 37 § 1 kpa został wyczerpany. Natomiast pismo z dnia 26 października 2013 r. na które również powołuje się skarżąca w piśmie z dnia 29 października 2013 r. zostało wniesione do organu już po wniesieniu skargi do Sądu. Skoro W. E. przed wniesieniem skargi do Sądu przysługiwało prawo wezwania organu – Ministra Administracji i Cyfryzacji do usunięcia naruszenia prawa, z czego skarżąca – jak wynika z akt sprawy - nie skorzystała, to jej skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Fakt odrzucenia skargi nie zamyka stronie skarżącej drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 kpa.