I SAB/Wa 496/13
PostanowienieWSA w Warszawie2014-05-09
Skład orzekający: Dorota Apostolidis, Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, Bożena Marciniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek strony o wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy jest uzasadniony, jeśli strona jedynie subiektywnie uważa, że sędzia nie jest bezstronny, niezależny i niezawisły, a nie przedstawia żadnych dowodów na poparcie tych twierdzeń?Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego nie może opierać się wyłącznie na subiektywnym przekonaniu strony o braku bezstronności, niezależności i niezawisłości sędziego. Strona musi przedstawić dowody na istnienie okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego. W przypadku braku takich dowodów, wniosek o wyłączenie sędziego podlega oddaleniu.Stan faktyczny
Strona złożyła skargę na przewlekłość postępowania Ministra Administracji i Cyfryzacji. Następnie wniosła o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od rozpoznania tej sprawy z uwagi na brak bezstronności. Sędzia złożył oświadczenie, że nie zachodzą przesłanki do jego wyłączenia. Sąd rozpoznał wniosek o wyłączenie sędziego.Rozstrzygnięcie
Wniosek o wyłączenie sędziego oddalić.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. E. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marty Kołtun-Kulik ze skargi W. E. na przewlekłość Ministra Administracji i Cyfryzacji w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności postanawia: wniosek oddalić
Pismem datowanym na dzień [...] sierpnia 2013 r. W. E. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość postępowania Ministra Administracji i Cyfryzacji w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.
Zarządzeniem z dnia 24 września 2013 r. skarżąca została wezwana o nadesłanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, informacji czy skierowała przed wniesieniem skargi wezwanie do usunięcia prawa przez organ w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej jako "k.p.a.").
Postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę wskazując, iż skarżąca przed jej złożeniem nie wyczerpała ustawowego obowiązku wynikającego z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), to jest nie wyczerpała środków zaskarżenia wynikających z art. 37 k.p.a., jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła pismo datowane na dzień [...] stycznia 2014 r. zatytułowane skarga kasacyjna.
Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2014 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej (art. 178 p.p.s.a./art. 178 w zw. z art. 197 p.p.s.a.), w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. skarżąca złożyła skargę na przewlekłość postepowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej), a datowanym na dzień [...] stycznia 2014 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 10 lutego 2014 r. (data prezentaty wpływu), skarżąca wniosła o wyłączenie sędziego Marty Kołtun-Kulik od rozpoznania w sprawie z uwagi na brak bezstronności, niezależności i niezawisłości.
W oświadczeniu z dnia 25 kwietnia 2014 r. sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marta Kołtun-Kulik oświadczyła, iż po jej stronie nie zachodzą przesłanki wynikające z art. 18 oraz 19 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia podlega wyłączeniu w enumeratywnie wskazanych w tym przepisie przyczynach, tj. w sprawach:
1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
6) (1) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa - art. 18 § 1 p.p.s.a - wyłączenie sędziego następuje na jego żądanie lub wniosek strony wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w sprawie (art.19 p.p.s.a.).
Należy przypomnieć, iż instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony, jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych ustawowo wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych, sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w danej sprawie.
Jednocześnie w myśl art. 22 § 2 p.p.s.a. wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy.
Z oświadczenia złożonego przez sędziego Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie Marty Kołtun Kulik wynika, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności tego Sędziego. Biorąc pod uwagę stanowisko, jakie zaprezentował Sąd Najwyższy wskazując, że "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia" (postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55), nie można stwierdzić aby skarżąca wskazała i udowodniła okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego, a tym samym uzasadniałyby wniosek o jego wyłączenie. Nie można bowiem upatrywać wystarczającej przesłanki do wyłączenia sędziego w subiektywnym przekonaniu strony o braku bezstronności, niezależności i niezawisłości ww. sędziego, a wskazywane przez skarżącą we wniosku. Sama podejrzliwość strony, brak zaufania do bezstronności sędziego, czy też przeświadczenie o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, nie stanowią przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego od orzekania w danej sprawie. Subiektywne przekonanie skarżącego co do istnienia przyczyn wyłączenia sędziego nie poparte przy tym żadnymi dowodami nie może stanowić podstawy wyłączenia sędziego stosownie do art. 19 p.p.s.a.
W związku z powyższym uznać należy, że Sąd I instancji w sposób właściwy ocenił, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego WSA Marty Kołtun-Kulik od rozpoznania niniejszej sprawy, a w konsekwencji czego - wobec bezzasadności wniosku - podlega on oddaleniu na podstawie art. 18 § 3 w związku z art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło