I SAB/Wa 497/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wykonywania obowiązków służbowych postanawia umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 15 września 2016 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 11 lipca 2016 r. przyznano w niniejszej sprawie wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata oraz umorzono postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawczyni, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz.718 ze.zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie zbędne było rozpoznawanie wniosku w tym zakresie. Pismem z dnia 22 sierpnia 2016 r. Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie o wyznaczenie adwokata dla wnioskodawczyni. Skoro zatem wnioskodawczyni ma już przyznane w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata oraz jest ustawowo zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie brak jest podstaw do rozpoznawania kolejnego jej wniosku w tym samym zakresie. Zgodnie z treścią art. 249 a P.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z powyższych względów, umorzono postępowanie w sprawie przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy, gdyż zbędne stało się rozpoznawanie kolejnego wniosku wnioskodawczyni w tym samym zakresie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249 a w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.