I SAB/Wa 497/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wykonywania obowiązków służbowych postanawia: odrzucić skargę. T.G. pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na "dyrekcję [...], ul. [...] za nienależytą bezczynność wobec powierzonych obowiązków urzędowych". Skarżąca wyjaśniła, że skarży bezczynność jako zachowanie, które naruszyło jej prawa jako chronione prawa obywatela poprzez niewydanie żadnej decyzji, postanowienia, zaświadczenia z związku z wskazanymi kwestiami w uprzednio złożonych pismach i wnioskach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w przypadku gdy skarżąca nie uzupełni w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi w zakresie sprecyzowania przedmiotu skargi, ewentualnie w razie merytorycznego rozpoznania sprawy o oddalenie skargi w całości. Zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2017 r. pełnomocnik T.G. został wezwany, pod rygorem odrzucenia skargi, do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia, poprzez wskazanie czy jest to skarga na działanie organu złożona w trybie art. 227 k.p.a., czy też skarga na bezczynność organu, z zastrzeżeniem wskazania w jakim konkretnie przedmiocie. Pełnomocnik skarżącej odpowiadając na wezwanie Sądu wskazał, że wedle jasno wyrażonej wobec niego woli skarżącej, wnosi o rozpoznanie skargi w kształcie i treści przez nią sformułowanej. W ocenie T.G. bowiem skarga jest jasno sformułowana oraz uzupełniona o właściwą dokumentację, pozwalającą na jej merytoryczne rozstrzygnięcie, stad też nie widzi ona podstaw do dalszego jej uzupełniania. Ponadto pełnomocnik wyjaśnił, że po zapoznaniu się z treścią niejasnych merytorycznie dokumentów zgromadzonych w aktach przedmiotowego postępowania wnioskuje, iż przedmiotowa skarga jest skargą na działanie organu złożoną w trybie art. 227 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Brak precyzyjnego oznaczenia przedmiotu zaskarżenia jest brakiem formalnym skargi, który o ile nie zostanie usunięty, uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Skarga T.G. tak oznaczonego przedmiotu zaskarżenia nie zawierała. Przywoła bowiem jedynie 10 wezwań od usunięcia naruszenia prawa kierowanych do Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej, na które miano jej nie udzielić odpowiedzi, a także przywoływała okoliczność "niewydania żadnej decyzji, żadnego postanowienia, zaświadczenia czy innej formy na wskazane kwestie w uprzednio złożonych pismach/wnioskach". W związku z czym, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., w wykonaniu zarządzenia z 25 kwietnia 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie, czy jest to skarga na działanie organu złożona w trybie art. 227 k.p.a., czy też skarga na bezczynność organu, z zastrzeżeniem wskazania w jakim konkretnie przedmiocie (k.37 akt sądowych) W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca, działając poprzez swojego pełnomocnika, odmówiła uzupełnienia braków formalnych skargi, uznając że jest ona sformułowana w sposób wystarczająco jasny. Pełnomocnik ów, w oparciu o analizę dokumentów zgromadzonych w aktach, wyraził jednocześnie przypuszczenie, że jest to skarga na działanie organu złożona w trybie art. 227 k.p.a. (k.39 akt sądowych). Skoro zatem skarżąca, w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi, to skarga ta – stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - podlega odrzuceniu. Niezależnie od powyższego, nawet gdyby uznać ją za złożoną w trybie art. 227 k.p.a. tzw. "skargę powszechną" – jak sugeruje to pełnomocnik skarżącej i za czym może przemawiać zarówno treść tej skargi jak i zgromadzone w aktach pisma strony (wezwania), do których w niej nawiązuje – podlegać ona musi także odrzuceniu. Sąd administracyjny nie jest bowiem właściwy do rozpoznawania tego rodzaju skarg. Kontroluje on działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a omawiana forma działalności administracji, to jest skarga powszechna w rozumieniu działu VIII k.p.a., nie została wymieniona w jej art. 3 § 2 pkt 1 – 4 (por. postanowienie NSA z 28 października 2016 r. sygn. akt II GW 21/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.