I SAB/Wa 5/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji odszkodowawczej postanawia odrzucić skargę. B. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...]. W uzasadnieniu skargi wskazała, że domaga się stwierdzenia przez Sąd bezczynności organu w zakresie wydania decyzji odszkodowawczej zgodnie z art. 160 § 1, 2, i 3 k.p.a. w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. i w myśl art. 104 § 1 i 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej odrzucenie. Organ wyjaśnił, że kwestia wydania decyzji odszkodowawczej nie jest przedmiotem postępowania prowadzonym przed Ministrem Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia. Jak wynika z treści skargi B. O. zarzuca ona Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi bezczynność polegającą na nie wydaniu przez organ decyzji o odszkodowaniu w trybie przepisu art. 160 k.p.a. Wskazać należy, że przepis art. 160 k.p.a., który stanowił podstawę do dochodzenia roszczenia za poniesioną szkodę w trybie postępowania administracyjnego został na mocy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692) uchylony. W uchwale pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2011 r., sygn. akt III CZP 112/10 wskazano, że od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, tj. od dnia 1 września 2004 r. właściwe do dochodzenia odszkodowania za szkodę wyrządzoną wadliwą decyzją administracyjną podjętą przed tym dniem jest, bez względu na datę wydania ostatecznej decyzji nadzorczej, tylko postępowanie przed sądami powszechnymi. Z powyższego wynika zatem, że sprawa związana z dochodzeniem odszkodowania w trybie przepisu art. 160 k.p.a. ma charakter sprawy cywilnej, a akty właściwych organów administracji publicznej w tego rodzaju sprawach nie podlegają sądowej kontroli sądu administracyjnego. Skoro zatem czynności podjęte przez organ administracji nie dotyczą sprawy administracyjnej w rozumieniu przepisu art. 1 § 1 pkt 1 k.p.a., to prawidłowość działań podejmowanych przez organ w tym zakresie poddana została ocenie sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych. Tym samym również bezczynność organów w tego rodzaju sprawach nie będzie podlegała kognicji sądów administracyjnych. Mając powyższe na uwadze, wobec braku drogi sądowej przed sądami administracyjnymi skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.