I SAB/Wa 50/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K., A.K., P.K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość postanawia odrzucić skargę J.K. i A.K. Pismem z dnia 6 grudnia 2013 r. J.K., A.K. i P.K. reprezentowani przez adwokat D.R., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...]. Pismem z dnia 6 marca 2014 r. skarżący zostali wezwani, do udzielenia w terminie 7 dni informacji, czy poza P.K. z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do Wojewody [...] występowali również pozostali skarżący. W odpowiedzi pełnomocnik skarżących wskazała, że z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie P.K. występował w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik rodzeństwa. W załączeniu pełnomocnik przedstawił kopię zażalenia oraz pełnomocnictwa udzielone P.K. przez pozostałych skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Z przepisów tych jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym. Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej "kpa") stanowi z kolei, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy pismem z dnia 12 lipca 2012 r. P.K. wystąpił do Wojewody [...] - jako organu wyższego stopnia, z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta [...] wniosku o przyznanie odszkodowania m. in. za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...]. Z treści powyższego pisma - wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżących wynika jednak, że P.K. złożył zażalenie jedynie we własnym imieniu, a pozostałym skarżącym oraz adw. D.R. przekazał pismo tylko do wiadomości. Ponadto z treści postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] wynika, że organ ten rozpoznawał jedynie zażalenie P.K., nie wspominając, że działa on również w imieniu pozostałych skarżących. Z uwagi na powyższe ustalenia, wskazać należy, że skarżący J.K. i A.K. nie wyczerpali w niniejszym postępowaniu środka zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 1 ppsa. Wymóg ten nie został spełniony, gdyż przed wniesieniem skargi do Sądu, osoby te nie wystąpiły skutecznie w trybie art. 37 § 1 kpa do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta [...] sprawy w terminie. Podkreślić należy, że wniesienie tego środka przysługuje każdej ze stron postępowania z osobna. Z kolei przywołany powyżej przepis art. 52 § 1 ppsa, wyraźnie stanowi, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis ten wyraźnie zatem wskazuje na obowiązek wyczerpania trybu odwoławczego przez stronę, która wnosi skargę. W przedmiotowej sprawie J.K. i A.K. nie występując z zażaleniem nie wyczerpali zatem środka zaskarżenia, przez co nie otworzyli sobie możliwość do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. A zatem skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.