I SAB/Wa 506/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 17 kwietnia 2015 r, postanawia: - odrzucić skargę - T. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...]. Zarządzeniem z dnia 23 maja 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej, wyznaczonego z urzędu, do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez jednoznaczne wskazanie co jest jej przedmiotem. W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 6 czerwca 2016 r., wskazała, że po konsultacji ze skarżącą przedmiotem skargi z dnia 12 czerwca 2015 r. jest wezwanie z dnia 17 kwietnia 2015 r. do usunięcia naruszenia prawa poprzez bezczynność organów administracji wobec: 1) skargi z dnia 3 marca 2014 r. na pracownika socjalnego; 2) wniosku z dnia 3 marca 2014 r. pkt II i III tj. w przedmiocie (i) braku udzielenia wnioskowanych informacji, (ii) bonów do baru; 3) wniosku z dnia 3 marca 2014 r. "pilny wniosek" pkt 1, 2. 3. 4 - tj. w przedmiocie o wydanie kserokopii pism wydawanych w sprawie skarżącej (skarżącej nie doręczane są pisma na wskazany przez nią adres); 4) zażalenia z dnia 17 kwietnia 2015 r. które skarżąca skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego; 5) zażalenia z dnia 7 lipca 2014 r. które klienta skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego; 6) skargi z dnia 21 października 2014 r. które klienta skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego; 7) skargi z dnia 24 listopada 2015 r.. które klienta skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego - w przedmiocie otrzymania przez skarżącą nieczytelnego potwierdzenia złożenia wniosku z dnia 3 marca 2014 r. oraz 27 stycznia 2014 r.; 8) wniosku z dnia 4 marca 2014 r. w przedmiocie (i) wydania xero, (ii) przeglądu akt, (iii) terminów kontaktu z pracownikiem socjalnym, (iv) wydaniem bonów do baru od 1 marca 2014 r., (v) wydania decyzji wszystkich dotychczasowych decyzji dotyczących skarżącej za luty i marzec 2014 r.; 9) wniosku z dnia 24 marca 2014 r. w przedmiocie (i) wydania decyzji i korespondencji zaległej z lutego i marca 2014 r., (ii) wydania z kasy funduszy według wniosku 23 stycznia 2014 r., (iii) wydania regulaminu pracy pracownika socjalnego; 10) wniosku z dnia 8 kwietnia 2014 r. w przedmiocie (i) wskazania podstawy prawnej wypełniania przez pracownika socjalnego druku oświadczeń podczas przeprowadzania wywiadu środowiskowego, (ii) wskazania podstawy prawnej nie wydania decyzji w sprawie wydania z kasy funduszy według wniosku 23 stycznia 2014 r., (iii) wydania xero norm prawnych stanowiących podstawę prawną wykonywania oględzin mieszkania przez pracownika socjalnego, (iv) wskazania podstawy prawnej odesłania skarżącej do skorzystania z innej instytucji (CPK); 11) wniosku z dnia 29 kwietnia 2014 r. w przedmiocie (i) wydania zaświadczenia lub notatki służbowej sporządzonych przez pracownika socjalnego A. K. za miesiąca styczeń - kwiecień 2014 r., stwierdzających brak zmian w lokalu przy ul. [...] w W.; (ii) ponowienia wniosków o przeprowadzenie wywiadu środowiskowego w lutym 2014 r.; 12) wniosku z dnia 28 kwietnia 2014 r. w przedmiocie (i) wydania zaświadczenia w zakresie uzyskania/nieuzyskania pomocy finansowej w okresie styczeń - kwiecień 2014 r., (ii) wskazania podstawy prawnej wypełniania przez pracownika socjalnego druku oświadczeń podczas przeprowadzania wywiadu środowiskowego (ponowienie wniosku z dnia 8 kwietnia 2014 r.), (iii) wydania zaświadczenia dotyczącego syna L. K. w zakresie nieuzyskania pomocy finansowej w okresie lipiec - grudzień 2013 r. oraz styczeń- kwiecień 2014 r., (iv) wydania xero pism [...] i innych pism wskazanych w załączniku, (v) o pożyczkę zwrotną, (vi) wydania xero z protokołu opisującego sytuację bytową T. G. Ponadto pełnomocnik skarżącej wskazała, że skarżąca uważa, iż pisma urzędowe powinny odzwierciedlać stan rzeczywisty. Zdaniem skarżącej powoływanie się na adres ul. [...] w W., jako miejsce jej zamieszkania jest błędny, bowiem urząd powinien przywołać adres ul. [...] w W. jako adres zameldowania. W piśmie procesowym z dnia 7 czerwca 2016 r., złożonym po upływie zakreślonego przez Sąd terminu, pełnomocnik skarżącej złożyła dodatkowe wyjaśnienia wskazując, że przedmiotem skargi są wnioski kierowane każdorazowo do Centrum Pomocy Społecznej [...], co zostało wyraźne wskazane przez skarżącą, zaś organ, którego działanie obejmuje skarga złożył na nią odpowiedź. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. Dz. U. poz. 270, ze zm., zwana dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Treść pisma T. G. - stanowiącego skargę na bezczynność Prezydenta [...] - wskazuje, że jego przedmiotem jest nierozpoznanie wniosków skarżącej. Przy czym Sąd upewnił się o powyższym ustaleniu po zapoznaniu się z pismem pełnomocnika skarżącej z dnia 6 czerwca 2016 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do sprecyzowania przedmiotu skargi. Zdaniem Sądu, pełnomocnik skarżącej nie wykonała zarządzenia z dnia 23 maja 2016 r. w całości, nie wskazała bowiem w sposób dostatecznie precyzyjny, co stanowi przedmiot skargi złożonej do Sądu, gdyż w piśmie z dnia 6 czerwca 2016 r. podała "przedmiotem skargi z dnia 12 czerwca 2015 r. jest wezwanie z dnia 17 kwietnia 2015 r. do usunięcia naruszenia prawa poprzez bezczynność organów administracji", aby następnie wskazać w piśmie z dnia 7 czerwca 2016 r., nadanym po zakreślonym przez Sąd terminie, że przedmiotem skargi "są wnioski kierowane każdorazowo do Centrum Pomocy Społecznej [...], co zostało wyraźne wskazane przez skarżącą, zaś organ, którego działanie obejmuje skarga złożył na nią odpowiedź". Powyższe stwierdzenia powodują, że przedmiot skargi T. G. nie został w całości sprecyzowany. Jednocześnie pomijając ww. stwierdzenia wskazać należy, że pełnomocnik skarżącej wskazała częściowo na wnioski skarżącej, jednakże ich także nie sprecyzowała w sposób dostateczny, używając np. zwrotów: wniosku z dnia 3 marca 2014 r. pkt II i III tj. w przedmiocie (i) braku udzielenia wnioskowanych informacji, (ii) bonów do baru, wniosku z dnia 24 marca 2014 r. w przedmiocie (i) wydania decyzji i korespondencji zaległej z lutego i marca 2014 r., (ii) wydania z kasy funduszy według wniosku 23 stycznia 2014 r., (iii) wydania regulaminu pracy pracownika socjalnego, wniosku z dnia 4 marca 2014 r. w przedmiocie (i) wydania xero, (ii) przeglądu akt, (iii) terminów kontaktu z pracownikiem socjalnym, (iv) wydaniem bonów do baru od 1 marca 2014 r., (v) wydania decyzji wszystkich dotychczasowych decyzji dotyczących skarżącej za luty i marzec 2014 r.; Treść pism pełnomocnika skarżącej, w tym zawierających powyższe sformułowania, nie pozwalają zatem ustalić w sposób niebudzący wątpliwości przedmiotu wniesionej do Sądu skargi T. G., zaś sformułowania zawarte w odpowiedzi precyzującej skargę z dnia 12 czerwca 2015 r. mogą wskazywać ponadto, że wbrew treści skargi T. G. żądanie obejmuje także brak działań Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] i organów pomocy społecznej. Z uwagi na fakt, że kontrola sądu administracyjnego dotyczy tylko konkretnej formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności, czy bezczynności, to brak precyzyjnego wskazania przez stronę skarżącą konkretnej zindywidualizowanej sprawy, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 lub 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a., w skardze i w pismach procesowych uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie skargi. W niniejszej sprawie natomiast treść złożonej do Sądu skargi nie pozwala Sądowi na jednoznaczne ustalenie w rozpatrzeniu jakich konkretnych wniosków skierowanych do Prezydenta [...] organ ten pozostawał bezczynny. W przepisie art. 57 § 1 P.p.s.a. zostały określone wymogi jakie powinna spełniać skarga do sądu administracyjnego. Wynika z nich m.in. obowiązek strony polegający na konieczności określenia: zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; czy określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ten przepis jest konsekwencją zasady skargowości, co oznacza, że tylko strona skarżąca w skardze może wskazać przedmiot zaskarżenia, który podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. Ani Sąd, ani organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, ani ktokolwiek inny nie jest uprawniony do określenia przedmiotu zaskarżenia za skarżącego. To skarżący decyduje, który konkretnie akt lub czynność albo bezczynność będą przedmiotem kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny." (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 19/15 – publ. CBOIS). Sposób redakcji skargi wniesionej do Sądu przez skarżącą uniemożliwia Sądowi zrekonstruowanie treści jej żądania. Taki sposób sformułowania skargi powoduje, że żądania strony nie są wskazywane w sposób zrozumiały, jasny i precyzyjny, tj. taki który pozwoliłby Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wskazać jaki konkretny wniosek skarżącej nie został rozpoznany. Przy czym w przypadku skarżącej wskazanie jedynie daty skarżonego pisma nie może być uznane za sprecyzowanie skargi, gdyż T. G. wnosi w jednym piśmie kilkadziesiąt żądań dotyczących różnych spraw i jednocześnie kieruje te wnioski do różnych organów. Przy czym Sądowi znany jest z urzędu fakt, że skarżąca wniosła już kilkaset skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w związku z czym złożenie niniejszej skargi nie było dla niej okolicznością nową i jej nieznaną. Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.