I SAB/Wa 507/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis WSA Anna Wesołowska(spr.) WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. S., A. S., J. S., D. B., S. L. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku P. S., A. S., J. S., D. B., S. L. z dnia [...] stycznia 2015 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. jako "[...] nr [...]" - w terminie czterech miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] solidarnie na rzecz P. S., A. S., J. S., D. B., S. L. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. P. S., A. S., J. S., D. B.i S. L. pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2015 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. jako "[...] nr [...], wnosząc o : 1. zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania sprawy w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdzenie rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu władzy publicznej polegające na niezasadnym, przedłużającym się pozostawaniu organu w bezczynności i przewlekłym prowadzeniu postępowania administracyjnego, 3. zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wyjaśnili, że wnioskiem z [...] stycznia 2015 r. wystąpili o przyznanie odszkodowania za nieruchomość. Wobec niezałatwienia sprawy, [...] czerwca 2015 r. wnieśli zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewoda [...] postanowieniem z [...] kwietnia 2016 r. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył organowi pierwszej instancji termin dwóch miesięcy od dnia zwrotu akt na podjęcie rozstrzygnięcia. Do dnia wniesienia skargi decyzja nie została wydana. Skarżący nie zostali poinformowany o przyczynie zwłoki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z par. 1a powołanego przepisu, Sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, art. 12 § 1 i art. 77 § 1 k.p.a. Obowiązkiem Sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Wniosek Skarżących z [...] stycznia 2015 r, o przyznanie odszkodowania do dnia wydania wyroku nie został rozstrzygnięty, co skutkowało koniecznością zobowiązania organu do jego rozpoznania. W ocenie sądu, uwzględniając charakter sprawy, uznać należało, że odpowiednim terminem do załatwienia sprawy będzie termin czterech miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Analizując kwestię, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa sąd miał na względnie następujące okoliczności faktyczne. Z akt administracyjnych wynika, że [...] czerwca 2015 r. do organu wpłynęły dokumenty przekazane przez Wydział Architektury. Sąd Rejonowy dla W. [...] przekazał dokumentację dotyczącą przedmiotowej nieruchomości przy piśmie z [...] lipca 2015 r. Pełnomocnik Skarżących przy piśmie z [...] sierpnia 2015 r. złożył postanowienia spadkowe. Następnie przy piśmie z [...] lutego 2016 r. przedłożył dokumentację potwierdzającą rozliczenie powierzchni przedmiotowej nieruchomości. W świetle tych okoliczności sąd uznał, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała cech rażącego naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 i § 1a w związku z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak pkt 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania (punkt 3 sentencji wyroku) sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz Skarżących solidarnie 100 złotych tytułem zwrotu uiszczonego przez niego wpisu oraz 480 złotych tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika.