I SAB/Wa 518/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: sędzia WSA Przemysław Żmich sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 października 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia oddala skargę P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 20 kwietnia 2016 r. na przewlekłe prowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postępowania w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia o nr [...]. W uzasadnieniu skargi wskazał, że pismem z dnia 12 maja 2015 r. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności w/w orzeczenia. Mimo upływu około roku od dnia otrzymania wniosku do dnia wniesienia skargi Kolegium nie wydało żadnego orzeczenia. Pismem z dnia 15 kwietnia 2016 r. wezwał Kolegium do zaprzestania i usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W sprawie jest bezsporne, że do dnia wyrokowania organ nie rozpoznał wniosku P. S. o stwierdzenie nieważności orzeczenia nr [...]. Jednakże nie w każdej sytuacji niedotrzymania przez organ terminów określonych w art. 35 § 3 kpa, skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ zasługuje na uwzględnienie przez Sąd. Niedotrzymanie terminów załatwienia sprawy przez organ można uznać za usprawiedliwione, zwłaszcza w przypadku, gdy jest to następstwem działań strony nakierowanych nie na realne załatwienie jej sprawy, lecz na utrudnienie prawidłowego funkcjonowania organu. Taki właśnie charakter, w zdecydowanej większości, mają działania Skarżącego. Kieruje on bowiem do SKO setki podań, których przedmiotem w 90% przypadków nie jest żądanie rozpoznania sprawy, lecz mnożenie bytów, które tylko pozornie mają charakter sprawy administracyjnej, a co Sądowi wiadome jest z urzędu. W rozpoznawanej sprawie w piśmie przewodnim do skargi sam Skarżący wskazał, że skierował nim do Sądu 91 skarg na przewlekłość SKO w Warszawie. Zdaniem Sądu takie działanie Skarżącego nie zasługuje na ochronę prawną, ponieważ nie jest nakierowane na obronę jego interesu prawnego, a zatem stanowi nadużycie przysługującego mu prawa do terminowego załatwienia jego sprawy. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji.