I SAB/Wa 523/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie wykupu lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 29 października 2012 r. E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie wykupu lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w budynku przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu swojej skargi wniosła o nakazanie organowi wszczęcia postępowania administracyjnego dotyczącego przygotowania lokalu do sprzedaży na rzecz skarżącej z zastosowaniem bonifikaty mieszkaniowej. Odpowiadając na przedmiotową skargę Zarząd Dzielnicy [...] wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie i wskazał, że skarga nie dotyczy działalności organów administracji podlegającej kontroli sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4 a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 a. Stosownie zatem do treści powołanego art. 3 § 2 pkt 8 możliwe jest wniesienie skargi na bezczynność organu jedynie w przypadkach, o których mowa w pkt 1–4a Sygn. akt I SAB/Wa 523/12 przytoczonego przepisu. Inaczej mówiąc skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu można wnieść, jeżeli organ był zobowiązany do podjęcia aktu lub czynności w jednej z form wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a wskazanej ustawy. Z treści wniesionej do Sądu skargi wynika, że jej przedmiotem jest bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] w rozpoznaniu wniosku E. S. o wykup lokalu nr mieszkalnego nr [...] położonego przy ul. [...] w W. Wobec czego zauważyć należy, że sprawa wykupu lokalu mieszkalnego nie należy do kategorii spraw z zakresu prawa administracyjnego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu pięciu sędziów z dnia 9 października 2000 r. sygn. akt OPK 15/00 (ONSA 2001, Nr 1, poz. 18), sprzedaż nieruchomości jest stosunkiem cywilnoprawnym, gdyż jest uregulowana w Kodeksie cywilnym (art. 1 K.c. i art. 535-602 K.c.), a wobec tego bez wątpienia sprawa dotycząca zawarcia umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego wchodzącego w skład zasobu mieszkaniowego gminy ma charakter cywilnoprawny. Reasumując skoro skarżąca domaga się czynności zmierzającej do zawarcia z nią umowy cywilnoprawnej, co nie może być zakwalifikowane jako czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 przytoczonej wyżej ustawy, to uznać należało, że sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji