I SAB/Wa 533/13
PostanowienieWSA w Warszawie2014-01-28
Skład orzekający: Tomasz Szmydt
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi oraz braku wyczerpania środków zaskarżenia?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, gdy nie zostaną uzupełnione jej braki formalne w wyznaczonym terminie, a także gdy nie wyczerpano środków zaskarżenia przewidzianych prawem. W przypadku skargi na bezczynność organu, przed jej wniesieniem do sądu, strona musi wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, a także musi posiadać pełnomocnictwo procesowe do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
H. G. wniosła skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa, czego nie uczyniono. Następnie Sąd wezwał skarżącą do poparcia skargi i wskazania, czy wzywała organ do usunięcia naruszenia prawa, czego również nie uczyniono.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] września 2013 r. H. G., reprezentowana przez adw. A. H., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (obecnie Ministra Infrastruktury i Rozwoju) w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wzywała organu do usunięcia naruszenia prawa, wymaganego na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), powoływanej dalej jako "k.p.a."
Pismem z dnia 10 października 2013 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 8 października 2013 r., Sąd wezwał adw. A. H. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. Pismo odebrane zostało w dniu 14 października 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-9 akt sądowych).
W związku z brakiem odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 15 listopada 2013 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 6 listopada 2013 r., Sąd wezwał H. G. do wskazania, czy popiera wniesioną w jej imieniu przez adw. A. H. skargę na bezczynność organu oraz o udzielenie informacji, czy przed wniesieniem powyższej skargi skarżąca wzywała organ do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Wezwanie odebrane zostało w dniu 26 listopada 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-14 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2102 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie, co wskazano wcześniej, wezwanie Sądu z dnia 10 października 2013 r. zobowiązujące adw. A. H. do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, doręczone zostało adresatowi w dniu 14 października 2013 r., a zatem termin do dokonania wskazanej w nim czynności upłynął w dniu 21 października 2013 r. Pomimo tego adw. A. H. do dnia dzisiejszego nie nadesłał powyższego dokumentu. Dodatkowo, pomimo wezwania Sądu z dnia 15 listopada 2013 r., skarżąca H. G. nie poparła skargi wniesionej w jej imieniu przez adw. A. H.
Wskazać ponadto należy, że przepis art. 37 § 1 k.p.a. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z treści odpowiedzi na skargę, jak również z akt administracyjnych nadesłanych przez organ wynika, że skarżąca nie wystąpiła – w trybie art. 37 § 1 k.p.a. – przed wniesieniem skargi do Sądu do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Pomimo stosownego wezwania z dnia 15 listopada 2013 r., skarżąca nie przedłożyła również odpisu takiego pisma Sądowi.
Zgodnie natomiast z treścią art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło