I SAB/Wa 535/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi F. M. na przewlekłość postępowania Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji 1. umarza postępowanie sądowe; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącego F. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. F. M., pismem z dnia [...] października 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] oraz z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...]. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 35 § 1 i § 3 kpa w związku z art. 36 kpa poprzez rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy i wniósł o zobowiązanie Ministra do wydania decyzji w sprawie w terminie 1 miesiąca od dnia zwrotu akt, o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący opisał przebieg dotychczasowego postępowania podnosząc, że postępowanie prowadzone jest na skutek wniosku Prezydenta Miasta G. z dnia [...] września 2010 r. F. M. zaznaczył, że pismem z dnia [...] września 2012 r. wezwano organ do usunięcia stanu niezgodności z prawem. Sprawa nie została jednak zakończona. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o jej oddalenie wskazując, że pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. poinformowano strony o przewidywanym terminie rozpatrzenia sprawy do dnia [...] listopada 2012 r. oraz że konieczność wyznaczenia terminu wynikała z poszukiwania akt archiwalnych. Pismem z dnia [...] listopada 2012 r., z uwagi na konieczność analizy zebranego materiału dowodowego, wyznaczono zaś termin rozpatrzenia przedmiotowej sprawy do dnia [...] grudnia 2012 r. W dniu [...] grudnia 2012 r. do Sądu wpłynęło z kolei pismo organu z dnia [...] grudnia 2012 r., w którym wniesiono o umorzenie postępowania sądowego wskazując, że decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku Prezydenta Miasta G. wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej, stwierdzono nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...]. Do pisma załączona została powołana decyzja z dnia [...] grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stosownie do treści art. 119 pkt 2 powołanej ustawy, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a pozostałe strony nie zażądają przeprowadzenia rozprawy w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. W myśl natomiast art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie powołanego art. 149 § 1 sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. W sytuacji wydania zaś przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie przewlekłości postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej staje się bezprzedmiotowe. Jak wynika z analizy zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], rozstrzygnął sprawę wszczętą wnioskiem Prezydenta Miasta G. wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej o stwierdzenie nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...]. Wydanie przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej powyższej decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. wyłącza zatem możliwość uwzględnienia skargi na przewlekle prowadzenie postępowania przez ten organ. Minister załatwił sprawę i nie pozostaje już w przewlekłości. Niniejsze postępowanie stało się więc bezprzedmiotowe. Mając zaś na uwadze charakter i stopień skomplikowania przedmiotowej sprawy, a także fakt wydania przez organ decyzji rozstrzygającej niniejszą sprawę, Sąd uznał, że mimo przekroczenia terminów załatwienia sprawy określonych w kpa, przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 i art. 201 § 1 oraz w związku z art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.