I SAB/Wa 535/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-11-18
Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Szmydt
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu niewyczerpania przez stronę środków zaskarżenia, w tym braku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, co w przypadku braku organu wyższego stopnia oznacza konieczność wcześniejszego skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Niewniesienie takiego wezwania przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skutkuje niedopuszczalnością skargi na podstawie art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 k.p.a.Stan faktyczny
J. K. wniósł skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z 1958 r. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do ustosunkowania się do tej kwestii, jednak wezwanie pozostało bez odpowiedzi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] września 2013 r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] kwietnia 1958 r. nr [...] utrzymującej w mocy orzeczenie Prezydium Rady Narodowej w [...] z dnia [...] września 1957 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...] (obecnie [...]).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wzywał organu do usunięcia naruszenia prawa, wymaganego na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), powoływanej dalej jako "k.p.a.".
Pismem z dnia 21 października 2013 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 11 października 2013 r., Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność składał do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to doręczone zostało adresatowi w dniu 25 października 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-10 akt sądowych), jednak pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Przepis art. 37 § 1 k.p.a. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z treści odpowiedzi na skargę, jak również z akt administracyjnych nadesłanych przez organ wynika, że skarżący nie wystąpił – w trybie art. 37 § 1 k.p.a. – przed wniesieniem skargi do Sądu do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie natomiast z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło