I SAB/Wa 537/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2012 r. sprawy ze skargi E.W. i I.W. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. stwierdza, że bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z [...] lipca 2010 r. nr [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. w pozostałej części umarza postępowanie sądowe; 3. zasądza od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżących E.W. i I.W. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. E.W. i I.W., pismem z dnia 31 października 2012 r. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji, podnosząc, że niemal od dwóch lat nie podjęto żadnej czynności w sprawie. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o jej oddalenie wskazując, że w trakcie weryfikacji projektu rozstrzygnięcia ustalono, iż w dotychczasowym postępowaniu nie brały udziału osoby, posiadające przymiot strony. Organ zaznaczył, że zawiadomieniem z dnia 4 grudnia 2012 r., w trybie art. 10 kpa, poinformowano strony o zebraniu materiału dowodowego niezbędnego do wydania rozstrzygnięcia w sprawie i wskazano termin na zajęcie stanowiska, wyznaczając jednocześnie nowy termin załatwienia sprawy do dnia 31 grudnia 2012 r. Po upływie wskazanego terminu organ niezwłocznie prześle do Sądu wydane w sprawie rozstrzygnięcie. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 14 marca 2013 r. do akt sprawy złożona została kserokopia decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], mocą której organ po rozpoznaniu wniosku E.W. i I.W., uchylił decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2010 r. i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Ministerstwa Budownictwa z dnia [...] grudnia 1950 r. oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] czerwca 1950 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl natomiast art. 149 § 1 powołanej ustawy, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zaznaczyć także trzeba, że zgodnie art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa). W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa.). W rozpoznawanej sprawie E.W. i I.W. zarzuciły Ministrowi Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...]. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 14 marca 2013 r. pełnomocnik skarżących wniósł zaś o umorzenie postępowania w zakresie bezczynności w związku z wydaniem decyzji rozpoznającej wniosek oraz o stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zauważyć zatem należy, że z analizy zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, iż wniosek skarżących o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. wpłynął do organu w dniu 25 sierpnia 2010 r. Jedyną czynnością podjętą przez organ po wpłynięciu powyższego wniosku było zaś wystosowanie zawiadomienia z dnia 13 kwietnia 2012 r., którym poinformowano o niemożności zakończenia postępowania z uwagi na trwającą analizę prawną oraz wskazano przewidywany termin rozstrzygnięcia do dnia 30 czerwca 2012 r. Powyższy termin, podobnie jak termin wyznaczony w kolejnym piśmie z dnia 4 grudnia 2012 r. (do dnia 30 grudnia 2012 r.) nie został przez organ zachowany. Stosowna decyzja wydana została dopiero w dniu [...] marca 2013 r. Zdaniem Sądu okoliczności powyższe, w tym w szczególności fakt znacznego przekroczenia terminów załatwienia sprawy określonych w kpa, przemawiają za stwierdzeniem, że bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie zauważyć należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie powołanego wyżej art. 149 § 1 sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. W sytuacji wydania zaś przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowe. Jak wyżej wskazano, w dniu rozprawy do akt sprawy złożona została kserokopia decyzji z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], mocą której Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, po rozpatrzeniu wniosku E.W. i I.W. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2010 r., uchylił powyższą decyzję i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Ministerstwa Budownictwa z dnia [...] grudnia 1950 r. oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] czerwca 1950 r. Zdaniem Sądu wydanie przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wskazanej decyzji z dnia [...] marca 2013 r. wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. Oczywiste bowiem jest, że Minister załatwił sprawę i nie pozostaje już w bezczynności w przedmiocie rozpoznania przedmiotowego wniosku. Tym samym w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 149 § 1, art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 i art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.