I SAB/Wa 54/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jolanta Dargas, sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 maja 2025 r. sprawy ze skargi H. G. bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości warszawskiej, położonej przy Al. [...], ozn. hip. nr [...] postanawia odrzucić skargę W dniu 21 lutego 2025 r. H. G. (dalej skarżący) za pośrednictwem organu wniósł skargę na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy (dalej: organ, prezydent) w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w Warszawie, przy ul. [...], dla której prowadzona była księga hipoteczna ozn. nr rej. hip. [...]. Skarżący wniósł o: stwierdzenie, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postepowania, stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postepowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zasadzenie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej zgodnie z art. 154 § 7 ppsa, zasadzenie na rzecz skarżącego kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu 20 marca 2012 r. I. P. (po której dziedziczy H. G.) złożyła wniosek o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do ww. nieruchomości. Pomimo wydania (na skutek wniesionego odwołania) przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie decyzji z dnia 10 grudnia 2013 r. o uchyleniu decyzji prezydenta z dnia 9 kwietnia 2013 r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, organ dopiero po ponad dwóch latach od powyższej decyzji podjął czynności w sprawie, m.in. dokonał zawiadomienia o tym, ze strony mogą składać pisemne wyjaśnienia, uwagi, wnioski, oraz dowody na poparcie swoich stanowisk, a także zapoznać się z posiadanym materiałem dowodowym zebranym w sprawie w terminie 14 dni od otrzymania zawiadomienia. W późniejszym czasie organ nie podjął żadnych czynności, także po wniesieniu ponaglenia, na skutek którego kolegium zobowiązało prezydenta do załatwienia sprawy w terminie do 31 sierpnia 2018 r. Skarżący podniósł, że i ten termin nie został zachowany. Wobec powyższego zdaniem skarżącego skarga jest zasadna. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Sąd zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej jako ppsa), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powyższy przepis jako podstawę odrzucenia skargi wskazuje, m.in. stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Konsekwencją faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest natomiast to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie. W takiej sytuacji zachodzi bowiem podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 ppsa). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że bezspornym jest, iż sprawa niniejsza zainicjowana została skargą na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w Warszawie przy al. [...], ozn. hip. Nr [...], podczas gdy wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SAB/Wa 365/18 tut. Sąd rozpoznał już skargę na bezczynność organu wniesioną przez inną skarżącą B. P. i zobowiązał Prezydenta m.st. Warszawy do rozpoznania wniosku z dnia 9 września 1948 r., o przyznanie użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...] ozn. hip. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia 22 czerwca 2019 r. W związku z powyższym w niniejszej sprawie wystąpiła tożsamość przedmiotowa, gdyż obie skargi, zarówno z 19 października 2018 r. jak i 21 lutego 2025 r. dotyczą bezczynności tego samego organu w rozpoznaniu tego samego wniosku dekretowego do nieruchomości przy Al. [...] w Warszawie. W przypadku wydania prawomocnego wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, w tej samej sprawie nie jest już dopuszczalne kierowanie także przze innych skarżących kolejnych skarg na bezczynność bądź przewlekłość. Opieszałość organu podlega natomiast skardze w trybie art. 154 ppsa na niewykonanie wyroku sądu (vide postanowienie NSA z 19 października 2018 r. sygn. akt I OZ 965/18, LEX nr 2773075). Reasumując, skoro skargę na bezczynność organu Sąd rozpoznał pod sygn. akt I SAB/Wa 365/18, to kolejna skarga w tej samej sprawie innego skarżącego, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 4 ppsa).