I SAB/Wa 541/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Dariusz Pirogowicz sędzia WSA Joanna Skiba Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku J. R. z dnia [...] marca 2013 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], pochodzącą z nieruchomości oznaczonej hip. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego J. R. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] w trybie przepisu 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. nr 102, poz. 651) dalej jako u.g.n. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że pismem z dnia 26 marca 2013 r., złożył w Urzędzie ,...] wniosek o odszkodowanie za opisaną wyżej nieruchomość. Do dnia wniesienia skargi wniosek ów nie został jednak rozpoznany, co jednoznacznie wskazuje, że sprawa nie została terminowo rozpoznana. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że podejmował szereg czynności w sprawie, jak również wskazał na konieczność ustalenia dodatkowych okoliczności. Organ wskazał również, że pismem z dnia 1 października 2013 r., pełnomocnik stron została poinformowana, że decyzja w sprawie zostanie wydana w terminie zakreślonym w postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie. Przedmiotem skargi J. R. jest bezczynność Prezydenta [...] polegająca na nie rozpoznaniu przez organ wniosku skarżącego z dnia 26 marca 2013 r., o ustalenie i wypłacenie odszkodowania w trybie przepisu art. 215 u.g.n. za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] o powierzchni [...] m2, uregulowaną w księdze hipotecznej hip. [...]. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (art. 12 § 1 k.p.a.). Ponadto z przepisu art. 35 § 1 k.p.a. wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). O każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie, organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Powyższe przepisy wyznaczają zatem organowi administracji publicznej standardy obowiązujące przy załatwianiu spraw. Jeżeli organ nie stosuje się do owych standardów mamy do czynienia z nie załatwieniem sprawy w terminie, co jest równoznaczne z pozostawaniem przez organ w stanie bezczynności i to zarówno w przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jak również w terminie dodatkowym, o którym mowa w art. 36 § 1 k.p.a. Podkreślić przy tym należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydenta [...], a tym samym wydanie orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., a więc zobowiązania organu do wydania aktu w określonym terminie. Poza sporem jest bowiem to, że Prezydent [...] nie rozpoznał sprawy i nadal pozostaje w zwłoce. Bezspornym jest, że wniosek o ustalenie i wypłacenie odszkodowania w trybie przepisu art. 215 u.g.n. za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] o powierzchni [...] m2, uregulowaną w księdze hipotecznej hip. [...] wpłynął do organu w dniu 28 marca 2013 r., co wynika z umieszczonej na nim prezentaty Kancelarii Urzędu [...]. Od tej chwili rozpoczął swój bieg dwumiesięczny termin z art. 35 § 3 k.p.a. do załatwienia sprawy nim objętej. Analiza akt sprawy wskazuje, że pomimo upływu ponad dziewięciu miesięcy Prezydent [...] nie zakończył postępowania administracyjnego. Podkreślić również należy, że organ nie zastosował się do terminu wyznaczonego przez Wojewodę [...] w postanowieniu z dnia [...] września 2013 r., nr [...], w którym organ odwoławczy uznał zażalenie na bezczynność wniesione przez stronę za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 31 grudnia 2013 r. W ocenie Sądu postępowanie Prezydenta [...] niewątpliwie pozostaje w sprzeczności z zasadą szybkości postępowania wyrażoną w art. 12 k.p.a. Takie postępowanie podważa także wyrażoną w art. 8 k.p.a. zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa. W związku z powyższym zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu wniosku o odszkodowanie należało uznać za uzasadniony, co skutkuje wyznaczeniem Prezydentowi [...] dwumiesięcznego terminu do załatwienia sprawy. Ponieważ Sąd jest również zobligowany do oceny wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a. dokonując pod tym kątem oceny sprawy uznać należało, że zwłoka organu nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że do dnia wniesienia skargi do Sądu Prezydent m. st. Warszawy podejmował czynności mające na celu skompletowanie dokumentacji; zwracał się o przesłanie akt własnościowych obejmujących przedmiotową nieruchomość i kopii mapy ewidencyjnej oraz wypisów z rejestru gruntów (por. pismo z dnia 27 maja 2013 r., nr [...]) o wydanie dokumentów potwierdzających sposób zabudowy nieruchomości i jej przeznaczenia w planie zabudowania, kopii decyzji lokalizacyjnych, protokołów przekazania gruntu inwestorowi, pozwoleń na budowę (por. pismo z dnia 1 października 2013 r. numer jak wyżej). Nie ulega również wątpliwości, że w toku postępowania organ wywiązywał się względem stron z obowiązków informacyjnych, o których mowa w przepisie art. 36 k.p.a. (vide pismo z dnia 1 października 2013 r.). Powyższe nakazuje przyjąć, że zwłoka organu nie ma w ocenie Sądu charakteru rażącego w rozumieniu art. 149 § 1 p.p.s.a. Wskazać również należy, że Sądowi z urzędu znane są okoliczności związane z bardzo dużą ilością spraw odszkodowawczych prowadzonych przez Prezydenta [...]. Postępowania prowadzone w trybie przepisu art. 215 ust. 2 u.g.n. są postępowaniami niewątpliwie skomplikowanymi ze względu na swój historyczny charakter, co z kolei związane jest często z czasochłonnym poszukiwaniem archiwalnych dokumentów. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z naruszeniem podstawowych zasad postępowania, zwłaszcza wynikających z art. 8, art. 9, art. 12, jak również z naruszeniem art. 35 i art. 36 k.p.a. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.