I SAB/Wa 556/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.W. i I.Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. Pismem dnia 14 listopada 2012 r. R.W. i I.Z., złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenie Prezydium rady Narodowej w [...] z dnia [...] paździenrika 1950 r. nr [...]. Zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2013 r. skarżący zostali wezwani pod rygorem odrzucenia skargi do udzielania w terminie 7 dni informacji, czy w sprawie objętej niniejszą skargą składali wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U z 2013 r. poz. 267). Jednocześnie wezwano, w przypadku złożenia powyższego wezwania, do nadesłania jego odpisu. Wezwanie powyższe skarżący odebrali w dniu 1 lutego 2013 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k-13 i 14 akt sądowych). Do dnia dzisiejszego, skarżący nie udzielili natomiast odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływana dalej jako "ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie zaś z treścią art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zatem wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, ponieważ zażalenie (bądź wezwanie), o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy nadesłanych przy odpowiedzi na skargę organu oraz z samej treści odpowiedzi na skargę skarżący nie składali wezwania do usunięcia naruszenia prawa do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Na wezwanie sądu o nadesłanie informacji czy składali takie wezwanie, skarżący nie udzielili odpowiedzi. Z powyższego wynika zatem, że nie wyczerpali oni przysługującego im środka zaskarżenia. Wobec czego skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.