I SAB/Wa 560/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi K. G., A. P., G. K. i R. P. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 17 października 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] w części dotyczącej działki ewidencyjnej nr [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących K. G., A. P., G. K. i R. P. solidarnie kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. K. G., A. P., G. K. i R. P., pismem z dnia 9 września 2013 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 października 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] w części dotyczącej działki ewidencyjnej nr [...], która na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) przeszła na własność Państwa. W związku z nierozpoznaniem przez Prezydenta W. sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. skarżący wystąpili, w dniu 22 lutego 2013 r. (data wpływu pisma do organu), do Wojewody [...] z zażaleniem na niezałatwienie jej w terminie. Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] Wojewoda [...] uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia do dnia 31 sierpnia 2013 r. Ponadto, skarżący wskazali, że do dnia wniesienia skargi organ nie zakończył postępowania w sprawie, ani nie podjął żadnych czynności zmierzających do wydania orzeczenia. W odpowiedzi na skargę, Prezydent W. wniósł o jej oddalenie, wskazując, że w toku prowadzonego postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej przez Prezydenta W. Pismem z dnia 16 października 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej został poinformowany o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie zakończenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny winien ocenić - w oparciu o akta sprawy - czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego (art. 7, 12 § 1 i 77 § 1 k.p.a.). Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Prezydent W. od dnia 22 października 2012 r., kiedy to wpłynął do organu wniosek skarżących z dnia 17 października 2012 r., uzupełniony pismem z dnia 30 listopada 2012 r., o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość - do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, czym niewątpliwie naruszył powołane przepisy art. 35 § 1 i 3 oraz 36 § 1 k.p.a. Pierwszą czynnością jaką organ podjął w sprawie było zwrócenie się do Dyrektora Archiwum Państwowego W., pismem z dnia 16 kwietnia 2013 r., o przesłanie materiałów z akt inwentaryzacji zniszczeń Biura [...] dotyczących budynku znajdującego się na nieruchomości położonej przy ul. [...] oraz materiałów dotyczących przeznaczenia nieruchomości w Ogólnym Planie Zabudowania Miasta [...] zatwierdzonym przez Ministerstwo Robót Publicznych w dniu 11 sierpnia 1931 r. Pismem z tą samą datą, zwrócono się również do W. o przesłanie kserokopii dokumentów (decyzja lokalizacyjna, projekt budowy itp.) dotyczących realizacji inwestycji na terenie położonym na przedmiotowej nieruchomości. Jednocześnie, organ zawiadomił pełnomocnika skarżących o przewidywanym terminie wydania rozstrzygnięcia - do dnia 31 sierpnia 2013 r. W ocenie Sądu, powyższe działania były niewątpliwie skutkiem wniesienia przez skarżących zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do Wojewody [...]. Innych czynności w sprawie – poza ponownym poinformowaniem pełnomocnika skarżących pismem z dnia 16 października 2013 r. o przewidywanym terminie zakończenia postępowania - do dnia 31 stycznia 2014 r., oraz ponownym zwróceniem się do W. o udzielenie stosownych informacji - do dnia wyrokowania Prezydent. W. nie podejmował. W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu wniosku skarżących o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość uznać należy za uzasadniony. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu organ uchybił wskazanym wyżej przepisom procesowym, a także naruszył - wynikającą z art. 12 k.p.a. - zasadę szybkości postępowania. Oceniając zachowanie organu we wszczętym postępowaniu o przyznanie odszkodowania, Sąd doszedł ponadto do przekonania, że wraz z przekroczeniem terminów załatwienia sprawy określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, bezczynność w rozpoznaniu wniosku skarżących nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 k.p.a. można bowiem uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu. W przedmiotowej sprawie, biorąc pod uwagę datę złożenia wniosku (wpływ pisma do organu w dniu 22 października 2012 r.), oraz brak podjęcia przez organ jakichkolwiek czynności w sprawie, poza czynnościami wyżej opisanymi, podejmowanymi już po złożeniu przez skarżących zażalenia do Wojewody [...] na niezałatwienie sprawy w terminie, a także ponagleniem W. (po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku) - należy uznać, że bezczynność organu miała charakter rażący. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy. ----------------------- 3