I SAB/Wa 566/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska (spr.) WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi M. C. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku M.C. z [...] maja 2014 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. jako "[...]" - w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz M. C. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] Minister Infrastruktury po rozpatrzeniu wniosku M. C., stwierdził nieważność decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 1983 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietnia 1983 r., pozostawiającej bez rozpoznania wniosek o przyznanie odszkodowania, w części nieruchomości o powierzchni [...] m2 położonej w Warszawie przy ul. [...]. W związku z treścią powyższej decyzji M. C. pismem z dnia [...] maja 2014 r. wystąpiła do Prezydenta [...] z wnioskiem o przyznanie odszkodowania w trybie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. jako "[...], o pow. [...] m2, która wchodzi obecnie w skład działki ewidencyjnej [...] z obrębu [...]. W dniu 24 lipca 2014 r. (data wpływu do organu) M. C. złożyła do Wojewody [...] zażalenie na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania powyższego wniosku. Następnie pismem z dnia 9 września 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...]. W skardze powołała się na przepis art. 12 § 1 oraz art. 35 § 1 i § 3 kodeksu postępowania administracyjnego wskazując, że do dnia składania skargi organ nie rozpoznał jej wniosku z dnia 14 maja 2014 r. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi i wskazał, że pełnomocnik strony został poinformowany o tym, że rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie nastąpi w terminie do dnia 31 stycznia 2015 r. z uwagi na konieczność zgromadzenia całości dokumentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, 12 § 1 i 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U z 2013 r. poz. 267) – dalej "kpa". Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga M.C. zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wyjaśnienia wymaga, że jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kodeksu postepowania administracyjnego, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy skarżąca złożyła wniosek o odszkodowanie w dniu 19 maja 2014 r. (data wpływu do organu) i od tej daty rozpoczął bieg termin na załatwienie niniejszej sprawy. Pomimo upływu tego termin administracyjnego organ nie zakończył jednak postępowania w sprawie. Również na dzień orzekania przez Sąd brak było decyzji merytorycznej. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ dopuścił się bezczynności co skutkowało zobowiązaniem go do rozpoznania wniosku skarżącej. Co prawda pismem z dnia 6 października 2014 r. organ poinformował stronę o przewidywanym terminie rozpatrzenia sprawy do dnia 31 stycznia 2015 r., czym wypełnił obowiązek wynikający z art. 36 § 1 kpa, nie można jednak pominąć faktu, że czynności tej dokonał dopiero na skutek wniesionej przez M. C. skargi na bezczynność. Również pismo skierowane do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami w Dzielnicy [...] z prośbą o przekazanie akt własnościowych nieruchomości, Prezydent [...] wystosował dopiero w październiku 2014 r. W okresie zaś od 19 maja 2014 r., tj. od daty złożenia wniosku o odszkodowanie, do dnia złożenia skargi do Sądu, organ nie podjął żadnej czynności w sprawie. Jednocześnie biorąc pod uwagę datę z jakiej pochodzi wniosek wszczynający postępowanie (maj 2014 r.), a także znając z urzędu specyfikę spraw z zakresu tzw. gruntów [...], która wiążę się niejednokrotnie z koniecznością zgromadzenia archiwalnym materiałów dokumentacyjnych, Sąd doszedł do przekonania, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie Sąd uznał, że termin czterech miesięcy jest okresem wystarczającym aby rozpoznać wniosek skarżącej w przedmiocie odszkodowania za opisaną powyżej nieruchomość [...]. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.