I SAB/Wa 567/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 października 2015 r. sprawy ze skargi P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania zażalenia oddala skargę. P. S. pismem z dnia 19 lipca 2015 r. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania jego zażalenia na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] zawieszające postępowanie administracyjne. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że do dnia jej składania Kolegium nie wydało żadnej decyzji ani postanowienia w sprawie. Wskazał ponadto, że pismem z dnia 12 lipca 2015 r. wezwał Kolegium do zaprzestania usunięcia naruszeń prawa. Wniósł przy tym o niezwłoczne wydanie rozstrzygnięcia w sprawie oraz przesłanie pisma wyjaśniającego przyczyny opóźnienia. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i wyjaśniło, że w okresie między 24 grudnia 2013 r. a 12 czerwca 2015 r. P. S. złożył w organie 294 żądania różnej treści, z czego tylko 19 to były odwołania od decyzji. Wszystkie pozostałe stanowiły żądania sprostowania, w ty, przede wszystkim błędów, które w istocie nie istniały albo nie miały znaczenia, poza tym żądania wyjaśnienia treści decyzji, wyjaśnienia co do pouczenia, jak również wygaszenia, wznowienia postępowania oraz stwierdzenia nieważności decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 usawty Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – powoływana dalej jako "ppsa", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli jej przedmiotem jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Na tej podstawie możliwe zatem było rozpoznanie niniejszej sprawy na posiedzeniu niejawnym pomimo braku zgody strony na zastosowanie tego trybu. Przechodząc do merytorycznej oceny skargi, uznać należy, że jest ona nieuzasadniona. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadnioną zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ w tejże sprawie stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 ppsa uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takiej sytuacji sąd stwierdza jednocześnie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przytoczony przepis określa wyczerpująco treść orzeczenia uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W konsekwencji w sytuacji wydania przez organ merytorycznego rozstrzygnięcia już po wniesieniu skargi nie jest możliwe jej uwzględnienie Wprawdzie w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że wydanie przez organ decyzji po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 ppsa że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 26 lipca 2012 r., II OSK 1360/12, ONSAiWSA 2013/1/7). Pogląd ten jednak nie znajduje uzasadnienia w stanie faktycznym niniejszej sprawy. Jak wynika bowiem z akt sprawy zażalenie P. S. na postanowienie Prezydenta [...] nr [...] wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu [...] czerwca 2015 r. Organ rozpoznał je natomiast orzeczeniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. Z zestawienia tych dat nie wynika, zdaniem Sądu, aby organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu zażalenia. Dwumiesięczny termin o jakim mowa w 35 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 j.t.) upływał bowiem w dniu 12 sierpnia 2015 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 19 lipca 2015 r. a zatem jeszcze w trakcie trwania terminu na rozpatrzenie zażalenia. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania aby Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pozostawało w zwłoce w załatwieniu sprawy wszczętej na skutek zażalenia P. S.. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczony nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 powołanej ustawy, który dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.