I SAB/Wa 568/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S., K.J., A.S., A.C. i M.J. na przewlekłość postępowania Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym J.S., K.J., A.S., A.C. i M.J. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi. J.S., K.J., A.S., A.C. i M.J., działając przez pełnomocnika adwokata R.P., pismem z dnia 17 września 2013 r., uzupełnionym w dniu 6 lutego 2014 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość postępowania Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość. W uzasadnieniu skargi skarżący opisali przebieg dotychczasowego postępowania wskazując m.in., że wniosek o odszkodowanie złożony został w dniu 30 maja 2011 r. Skarżący zaznaczyli, że w dniu 16 sierpnia 2011 r. skierowali zażalenie na bezczynność Prezydenta [...] do Wojewody [...], a następnie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r. Sąd stwierdził bezczynność organu i wyznaczył termin dwóch miesięcy na załatwienie sprawy. Skarżący wskazali, że po znacznym upływie terminu wyznaczonego przez Sąd, Prezydent [...] wydał decyzję z dnia [...] grudnia 2012 r., która została następnie uchylona decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. Od tego czasu sprawa nie jest rozpoznawana. W piśmie procesowym z dnia 27 stycznia 2014 r., do którego załączono zażalenie z dnia 20 stycznia 2014 r., skarżący zaznaczyli jednocześnie, że skarga z dnia 17 września 2013 r. została wniesiona bez ponownego wyczerpania drogi zażaleniowej, bowiem zgodnie z informacją przekazaną przez sędziów sądów administracyjnych podczas szkoleń dla adwokatów, w przypadku, gdy pomimo nieskutecznego zażalenia organ nadal pozostaje w bezczynności lub przewleka postępowanie, wnoszenie kolejnych zażaleń nie jest konieczne, a jedno zażalenie wniesione w toku sprawy jest wystarczające do wnoszenia kolejnych skarg na bezczynność. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z analizy akt rozpoznawanej sprawy skarżący przed wniesieniem skargi z dnia 17 września 2013 r. na przewlekłość postępowania Prezydenta [...] nie wyczerpali trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa – nie wnieśli zażalenia do organu wyższego stopnia. Stosowne zażalenie zostało wniesione dopiero w dniu 20 stycznia 2014 r. Skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przy czym, odnosząc się do podnoszonych przez skarżących twierdzeń o braku konieczności wnoszenia kolejnego zażalenia, stwierdzić trzeba, że brak jest podstaw do uznania, iż wnosząc zażalenie z dnia 16 sierpnia 2011 r. skarżący wyczerpali stosowne środki zaskarżenia w niniejszej sprawie, wszczętej skargą z dnia 17 września 2013 r. Powyższe zażalenie umożliwiło rozpoznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wcześniejszej skargi skarżących z dnia 14 lutego 2012 r. (jak wynika z akt sprawy stosownym wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 80/12 Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do wydania rozstrzygnięcia w sprawie wniosku skarżących z dnia 30 maja 2011 r.) i dotyczyło tylko tej konkretnej sprawy. Wnosząc zaś ponowną skargę na bezczynność czy też przewlekłość postępowania skarżący powinni byli wyczerpać stosowne środki zaskarżenia, tj. wnieść zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 kpa. Przedmiotowa sprawa, zainicjowana skargą z dnia 17 września 2013 r. jest bowiem sprawą nową, prowadzącą do ponownej kontroli przez Sąd bezczynności czy też przewlekłości postępowania organu i wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa jest podstawową przesłanką dopuszczalności tej skargi. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.