I SAB/Wa 58/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o świadczenie wychowawcze postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 29 stycznia 2025 r. P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o świadczenie wychowawcze (postępowanie 447049809). W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o odrzucenie bądź oddalenie skargi. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 8 maja 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału bądź poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu ponaglenia skierowanego do organu w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wraz z dowodem nadania ponaglenia na adres organu lub dokumentem potwierdzającym wpływ ponaglenia do organu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 maja 2025 r. (k. 43 akt sądowych). Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu skarżący do dnia wydania postanowienia nie uzupełnił braków formalnych skargi – t.j. nie nadesłał żądanego ponaglenia skierowanego do organu w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wraz z dowodem jego nadania na adres organu, bądź dokumentem potwierdzającym wpływ ponaglenia do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi natomiast, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na bezczynność organu, stosownie do art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. W niniejszej sprawie wniesienie skargi powinno zostać poprzedzone złożeniem ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Jak wynika natomiast z akt sprawy takiego ponaglenia skierowanego do organu skarżący nie wystosował. W związku z czym skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.