I SAB/Wa 581/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-01-24

Skład orzekający: Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać uwzględniona, jeśli strona skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, w tym nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Brak takiego wezwania stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Strona J. W. wniosła skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji z 1961 r. o ustaleniu odszkodowania. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do wykazania takiego wezwania, jednak pełnomocnik nie udzielił odpowiedzi. W konsekwencji sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącej kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi. J. W. pismem z dnia [...] października 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (obecnie Minister Infrastruktury i Rozwoju) w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] listopada 1961 r. nr [...] o ustaleniu odszkodowania za nieruchomość położoną w G. oznaczoną jako parcele nr [...] i [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie wskazując, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wzywała organu do usunięcia naruszenia prawa, wymaganego na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), powoływanej dalej jako "k.p.a.". Pismem z dnia 19 listopada 2013r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 12 listopada 2013 r., Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, skarżąca wzywała organ do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Jeżeli tak, zobowiązano pełnomocnika skarżącej do nadesłania odpisu przedmiotowego wezwania. Powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 22 listopada 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-12 akt sądowych), jednak do dnia dzisiejszego nie udzielił na nie odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 37 § 1 k.p.a. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z treści odpowiedzi na skargę, jak również z akt administracyjnych nadesłanych przez organ wynika, że skarżąca nie wystąpiła – w trybie art. 37 § 1 k.p.a. – przed wniesieniem skargi do Sądu do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Pomimo stosownego wezwania z dnia 19 listopada 2013 r., pełnomocnik skarżącej także nie przedłożył odpisu takiego pisma Sądowi. Zgodnie natomiast z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło