I SAB/Wa 582/14

WyrokWSA w Warszawie2015-01-02

Skład orzekający: Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent miasta dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie za dawną nieruchomość, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała charakter rażącego naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Sąd zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie trzech miesięcy, stwierdzając bezczynność organu. Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, biorąc pod uwagę skomplikowany charakter postępowania odszkodowawczego, historyczny charakter sprawy oraz konieczność gromadzenia rozproszonej dokumentacji.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta miasta w rozpoznawaniu wniosku o odszkodowanie za dawną nieruchomość, złożonego w grudniu 2012 r. Podnosili, że organ od ponad roku nie podejmuje żadnych czynności. Prezydent wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając, że podejmował szereg czynności zmierzających do pozyskania materiału dowodowego, a skarżący byli informowani o działaniach w sprawie. Sąd uznał skargę za uzasadnioną w zakresie stwierdzenia bezczynności, ale nie uznał jej za rażące naruszenie prawa.
Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązano Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku skarżących z dnia [...] grudnia 2012 r. o odszkodowanie za dawną nieruchomość w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. 2. Stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzono od Prezydenta [...] solidarnie na rzecz skarżących 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J.K., H.K., W.K., M.K., U.K., E.K., J.M., E.P., T.G., M.C. i A.M. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku J.K., H.K., W.K., M.K. i U.K. z dnia [...] grudnia 2012 r. o odszkowanie za dawną nieruchomość położona w [...] przy ul. [...], hip. "Nieruchomość [...]", w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] solidarnie na rzecz J.K., H.K., W.K., M.K., U.K., E.K., J.M., E.P., T.G., M.C. i A.M. 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 2 lipca 2014 r. J.K., H.K., W.K., M.K., U.K., E.K., J.M., E.P., T.G., M.C. i A.M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie i wypłacenie odszkodowania za dawną nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. jako "Nieruchomość [...]". W uzasadnieniu skargi podnosili, że postępowanie w sprawie zainicjowane zostało wnioskiem z [...] grudnia 2012 r. i choć akta własnościowe organ uzyskał już na początku 2013 r. , to dotychczas sprawy nie załatwił, a od ponad roku nie podejmuje w niej żadnych czynności. Nie wyznaczył także dodatkowego terminu, w którym postępowanie zostanie zakończone. Tym samym naruszył , w ich ocenie, art. 35 w zw. z art. 36 k.p.a. Wskazali jednocześnie, że przed złożeniem skargi wnieśli w dniu 26 maja 2014 r. zażalenie na bezczynność Prezydenta [...] do Wojewody [...], wyczerpując tym samym tryb, wymagany dla skutecznego wniesienia skargi. W związku z tak umotywowanymi zarzutami domagali się zobowiązania Prezydenta [...] do wydania w określonym przez Sąd terminie, nie dłuższym niż 1 miesiąc, decyzji kończącej postępowanie w pierwszej instancji, a także zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Wnioskowali także o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że w związku z uwzględnieniem wniesionego przez skarżących zażalenia Wojewoda [...] postanowieniem z [...] sierpnia 2014 r. zobowiązał go do rozpoznania sprawy w terminie do 18 października 2014 r. Natomiast w toku postępowania podejmował szereg czynności zmierzających do pozyskania pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej, a pełnomocnik stron o działaniach w sprawie był informowany, poprzez kierowanie do jego wiadomości wystosowywanych do różnych instytucji pism. Wyjaśnił również, że w następstwie podejmowanych działań uzyskał m.in. dokumenty z Archiwum Państwowego w [...], Delegatury Gospodarki Nieruchomościami w [...] oraz Delegatury Biura Geodezji i Katastru dla [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na zasadzie art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.", zgodnie z którym Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zawarty bowiem został skardze, a odpowiadając na nią organ nie wyraził w tej kwestii sprzeciwu. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Prezydenta [...] mająca mieć miejsce przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie, w trybie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), odszkodowania za utraconą nieruchomość [...] położoną [...], ozn. hip. [...], złożonego w dniu [...] grudnia 2012 r. Bezczynność organu zachodzi zaś wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie - ale mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Okoliczności te będą miały natomiast znaczenie podczas oceny, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany tj. czy była ona rażąca, w rozumieniu art. 149 § 1 zdanie drugie p.p.s.a., czy też nie. Zgodnie natomiast z ustanowioną w art. 12 k.p.a., zasadą szybkości postępowania organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1). Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione bezzwłocznie (§ 2). W myśl art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie zaś sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Artykuł 36 § 1 k.p.a. nakłada z kolei na organy obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., a także o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie szczególnym, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że wystąpiły w niej niewątpliwie przesłanki, uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydenta [...]. Bezsporne jest bowiem, że wniosek o ustalenie odszkodowania z utraconą nieruchomość do organu wpłynął [...] grudnia 2012 r. Od ww. daty rozpoczął zatem swój bieg określony w art. 35 § 3 k.p.a. termin do załatwienia sprawy nim objętej. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 k.p.a. datą wszczęcia postępowania na żądanie strony, jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. W tym stanie rzeczy termin, w którym postępowanie to winno ulec co do zasady zakończeniu w dniu 21 lutego 2013 r. Tymczasem, mimo upływu 2 lat od złożenia ww. wniosku Prezydent [...], nie zakończył zainicjowanego nim postępowania i nie podjął rozstrzygnięcia w sprawie. Ustanowionego zaś w art. 36 § 1 k.p.a. obowiązku wyznaczenia dodatkowego terminu zakończenia postępowania oraz wyjaśnienia przyczyn zwłoki, dopełnił dopiero po raz pierwszy półtora roku po jego wszczęcia (vide pismo z 8 lipca 2014 r., - k.76 akt administracyjnych). Taki sposób procedowania sprawy w sposób oczywisty uzasadnia zarzut bezczynności. To z kolei implikowało po stronie Sądu obowiązek wydania orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., a więc zobowiązania organu do wydania aktu w określonym terminie, a ponadto oceny charakteru tej zwłoki, o czym stanowi ww. artykuł w § 1 zd. drugim. Wyznaczając zaś trzymiesięczny termin załatwienia sprawy (którego bieg rozpoczynał się będzie do daty zwrotu akt z prawomocnym wyrokiem) Sąd miał na względzie, że nie wszystkie poszukiwane dokumenty niezbędne dla merytorycznego załatwienia sprawy organ mimo podejmowania w tym względzie starań uzyskał, o czym świadczy choćby wystąpienie do Zarządu Dróg Miejskich w [...] z [...] października 2014 r. (k.82 akt administracyjnych), które jak wynika z akt pozostało dotychczas bez odpowiedzi. Niezależnie od powyższego wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia - w sytuacji potwierdzenia spełnienia przesłanek z art. 215 ust. 2 u.g.n. – wymagać będzie także sporządzenia opinii uprawnionego rzeczoznawcy o wartości utraconej nieruchomości, do której to opinii strony mogą wnosić zastrzeżenie. Z tych względów rozsądnym i realnym terminem w jakim możliwe jest zakończenia postępowania - a więc takim, przy ustalaniu którego uwzględniona jest złożoność materii w jakiej organ będzie orzekał, czas pozyskania wszystkich niezbędnych dla rozstrzygnięcia sprawy dokumentów oraz uwzględniającym obligatoryjności przeprowadzenia dowodu z wyceny nieruchomości (w przypadku decyzji pozytywnej) - jest termin trzech miesięcy. Nie ma natomiast w ocenie Sądu wystarczająco usprawiedliwionych podstaw do stwierdzenia, że bezczynność Prezydenta [...] miała charakter rażący. Przy ocenie stanu zwłoki organu w załatwieniu konkretnej sprawy administracyjnej nie można bowiem abstrahować od rodzaju sprawy, w której pozostaje on w bezczynności. Postępowania odszkodowawcze prowadzone w trybie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami są zaś postępowaniami niewątpliwie skomplikowanymi, ze względu na swój historyczny charakter, co z kolei związane jest z czasochłonnym poszukiwaniem archiwalnych dokumentów. Ustalenie wszak kluczowych okoliczności stanu faktycznego, warunkujących prawidłowe zastosowanie norm prawa materialnego, wymaga zgromadzenia i analizy przez Prezydenta [...] rozproszonej dokumentacji wytworzonej przeszło 50 lat temu, co z kolei związane jest z jej poszukiwaniem w różnych instytucjach, urzędach i archiwach Nie sposób również nie dostrzec, że sam wniosek inicjujący postępowanie był w niniejszej sprawie dwukrotnie pod względem podmiotowym modyfikowany pismami z dnia [...] stycznia 2013 r. i [...] lutego 2013 r., co z kolei wymagało weryfikacji statusu osób przystępujących do postępowania poprzez wystąpienie do ich pełnomocnika o nadesłanie dokumentów potwierdzających następstwo prawne po dawnych właścicielach. Ostatnią informację w tym zakresie, wraz z postanowieniem sądu spadku z [...] lutego 2014 r., pełnomocnik ów nadesłała do organu dopiero [...] kwietnia 2014 r. (k.64 akt administracyjnych). Wbrew temu co twierdzą skarżący, o czynnościach podejmowanych w sprawie byli oni informowani (vide pisma Wydziału Spraw Dekretowych i Związków Wyznaniowych z [...] stycznia 2013 r. – k.29 akt administracyjnych; z [...] lutego 2013 r. – k. 37 akt administracyjnych, z [...] lipca 2014 r. – k. 76 akt administracyjnych). Aczkolwiek istotnie przekazywane przez organ informacje nie obejmowały wszystkich czynności i odbywały się w znacznych odstępach czasu. W tym stanie rzeczy mimo drastycznego naruszenia zasady szybkości postępowania, brak jest wystarczająco usprawiedliwionych podstaw by oceniając całość prowadzonego przez Prezydenta [...] postępowania, przypisać mu działania (lub zaniechania) noszące znamiona rażącego naruszenia zasad ogólnych postępowania administracyjnego. Z takimi bowiem mielibyśmy do czynienia wówczas, gdyby zwłoka w załatwieniu sprawy, była przede wszystkim efektem intencjonalnego i nacechowanego "złą wolą" lekceważenia przez organ norm postępowania, czego w niniejszej sprawie stwierdzić nie sposób. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 i art. 120 w zw. z art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło