I SAB/Wa 59/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania w sprawie umorzenia postępowania wywłaszczeniowego postanawia odrzucić skargę. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania przez organ odwołania w sprawie umorzenia postępowania wywłaszczeniowego. Na podstawie art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę (w tym skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Kodeks postępowania administracyjnego w art. 37 § 1 stanowi, że w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, że w niniejszej sprawie wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy. Wskazać należy, że wobec braku w aktach sprawy dowodu na wyczerpanie przez stronę trybu o którym mowa w art. 37 kpa, zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2008 r. Sąd zobowiązał skarżącego do nadesłania w terminie 14 dni pod rygorem odrzucenia skargi informacji czy przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu złożył zażalenie w trybie art. 37 kpa do organu wyższego stopnia nad organem właściwym do rozpoznania sprawy. W odpowiedzi na zarządzenie M. G. w piśmie z dnia 16 czerwca 2008 r. poinformował, że zażalenia do organu wyższego stopnia nie składał. Skoro skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia zażalenia w trybie art. 37 kpa z którego to prawa M. G. nie skorzystał, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.