I SAB/Wa 594/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska WSA Joanna Skiba Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy d. [...], obecnie ulica [...], oznaczoną nr hip. jako "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wnioskiem z dnia 30 grudnia 1992 r. H. D. wniosła do Urzędu Rejonowego w [...] podanie o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] oznaczoną jako "[...]", która na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) przeszła na własność Państwa. Z analizy akt sprawy wynika, że Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] decyzją z dnia [...] maja 1996 r. odmówił przyznania odszkodowania za grunt przedmiotowej nieruchomości położonej w [...] przy d. [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1996 r. Po rozpatrzeniu wniosku A. B., następcy prawnego H. D., Minister Infrastruktury i Rozwoju stwierdził nieważność powołanych wyżej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1996 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] maja 1996 r. Pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. A. B. złożył zażalenie na bezczynność Prezydenta [...] w związku z nierozpatrzeniem przedmiotowego wniosku w terminie ustawowym. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi [...] termin 3 miesięcy od daty doręczenia postanowienia na podjęcie rozstrzygnięcia. Pismem z dnia 10 czerwca 2015 r. A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość. W uzasadnieniu skargi wskazał, że wniosek o przyznanie odszkodowania nie został rozpatrzony w ustawowym terminie. Organ nie dochował również trzymiesięcznego terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. Ponadto Prezydent [...] nie wywiązał się z obowiązku informowania strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W tej sytuacji skarżący wniósł o zobowiązanie Prezydenta [...] do wydania w określonym terminie decyzji w sprawie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie, wskazując, że w celu zakończenia postępowania i wydania decyzji zostanie zlecone wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego, który stanowić będzie podstawę do określenia wysokości należnego odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270, ze zm.) sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić, czy organ administracji, załatwiając sprawę, podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, który to obowiązek wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego, w tym art. 7, 12 § 1 i art. 77 § 1 kpa. Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem w celu załatwienia sprawy w terminie. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wyjaśnienia wymaga, że jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. A. B. złożył zażalenie na bezczynność Prezydenta [...] w związku z nierozpatrzeniem wniosku o przyznanie odszkodowania za grunt nieruchomości o powierzchni 834 m2, położonej w [...] przy d. [...] (ob. ul. [...]), oznaczonej jako "[...]". Wojewoda [...] postanowieniem z dnia[...] lutego 2015 r. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi [...] termin trzech miesięcy od daty doręczenia postanowienia na podjęcie rozstrzygnięcia. Jak wynika z akt sprawy oraz treści złożonej skargi, przedmiotowy wniosek do dnia złożenia skargi nie został rozpatrzony. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ dopuścił się zarzucanej bezczynności, co skutkowało zobowiązaniem go przez Sąd do rozpoznania wniosku skarżącego w zakreślonym terminie. Jednocześnie, biorąc pod uwagę charakter niniejszej sprawy, która z uwagi na swój historyczny charakter wiąże się z czasochłonnym poszukiwaniem i gromadzeniem archiwalnych dokumentów oraz znaną Sądowi z urzędu ilość spraw z zakresu odszkodowań za tzw. nieruchomości dekretowe, Sąd doszedł do przekonania, że zaistniała w sprawie bezczynność obecnie nie miała jeszcze miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie Sąd uznał, że termin dwóch miesięcy jest okresem wystarczającym, aby rozpoznać wniosek w przedmiocie odszkodowania za wskazaną powyżej nieruchomość warszawską. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.