I SAB/Wa 60/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpoznania zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa postanawia: odrzucić skargę. K. R. (dalej: "skarżąca") pismem z 25 lutego 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości (dalej: "organ") w przedmiocie rozpoznania zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Zgodnie z zarządzeniem z 20 marca 2025 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie, czy przed wniesieniem do sądu skargi, występowała do organu z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, a w razie złożenia takiego ponaglenia zobowiązanie do jego nadesłania pod rygorem uznania przez Sąd, że takiego ponaglenia nie złożyła. Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 kwietnia 2025 r. (k. 27). Skarżąca do dnia dzisiejszego nie udzieliła na nie odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi natomiast, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W niniejszej sprawie wniesienie skargi powinno zostać poprzedzone złożeniem ponaglenia w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby skarżąca wystąpiła z ponagleniem do organu, dlatego zgodnie z zarządzeniem z 20 marca 2025 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem uznania przez Sąd, że takiego ponaglenia nie złożyła. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 kwietnia 2025 r., a zatem termin na jego wykonanie upłynął w dniu 14 kwietnia 2025 r. Skarżąca do dnia dzisiejszego nie nadesłała ponaglenia, a zatem uznać należy, że ponaglenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. nie zostało przez skarżącą wniesione. Skoro zatem skarżąca nie wniosła ponaglenia przed wniesieniem skargi do Sądu to jej skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.