I SAB/Wa 600/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi V. A., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] ([...]) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę [...] ([...]) złotych Postanowieniem z 16 grudnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał T. G. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata. Pismem z [...] stycznia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adw. V. A. Na rozprawie w dniu 6 maja 2014 r. pełnomocnik z urzędu wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu wskazując, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Wyrokiem z 6 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku T. G. z dnia [...] maja 2013 r. o przyznanie pomocy finansowej w zakresie punktów od [...] do [...], w terminie miesiąca od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem, w pkt 2 stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.). W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit c ww. rozporządzenia. Stosownie do jego treści stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innych sprawach niż wymienione w pkt 1 lit. a i b tego przepisu wynosi 240,00 złotych. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach (23 %). Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały uiszczone należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości [...] złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie [...] złotych – łącznie kwotę [...] złotych. O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 2 pkt 2 lit a wyżej powołanego Rozporządzenia