I SAB/Wa 606/15

WyrokWSA w Warszawie2015-12-15

Skład orzekający: Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, Marta Kołtun-Kulik, Przemysław Żmich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie akt sprawy, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Organ administracji dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie akt sprawy, ponieważ nie wydał rozstrzygnięcia w prawnie ustalonym terminie. Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku w określonym terminie, jednocześnie stwierdzając, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż organ podjął pewne czynności, choć w niewłaściwej formie.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o udostępnienie akt własnościowych nieruchomości. Organ dwukrotnie odmówił udostępnienia akt, uznając, że skarżący nie jest stroną postępowania. Po zażaleniu skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyznaczyło organowi termin do rozpatrzenia wniosku. Organ nadal nie wydał rozstrzygnięcia. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu, domagając się zobowiązania organu do rozpoznania wniosku i zasądzenia kosztów.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku skarżącego w określonym terminie, stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, zasądzono od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego O. K. kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska- Jaroszewicz Sędziowie WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.) WSA Przemysław Żmich Protokolant referent stażysta Joanna Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi O. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie akt sprawy 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia 29 września 2014 r. w sposób określony w art. 73 § 1 albo w art. 74 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego - w terminie czternastu dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego O. K. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 31 lipca 2015 r. O. K. – reprezentowany przez radcę prawnego [...] - wniósł skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] września 2014 r. o udostępnienie akt własnościowych nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] w celu ich przejrzenia. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w odpowiedzi na wniosek skarżącego, organ pismami z dnia 17 października 2014 r. oraz 5 stycznia 2015 r. odmówił skarżącemu udostępnienia ww. akt uznając, że skarżący nie jest stroną postępowania i brak jest możliwości wydania postanowienia odmawiającego udostępnienia akt osobie nie będącej stroną postępowania. W dniu [...] stycznia 2015 r. skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie przez organ sprawy w przedmiocie wniosku z dnia [...] września 2014 r. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało zażalenie skarżącego za uzasadnione i wyznaczyło organowi termin jednego miesiąca, od daty otrzymania postanowienia, do rozpatrzenia ww. wniosku skarżącego w sposób określony w art. 73 § 1 k.p.a. bądź w formie przewidzianej w art. 74 § 2 k.p.a. Organ pomimo otrzymania akt sprawy nadal nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Skarżący w skardze wniósł o zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpatrzenia w terminie 14 dni wniosku skarżącego z dnia [...] września 2014 r. w sposób określony w art. 73 § 1 k.p.a. poprzez umożliwienie skarżącemu wglądu w akta sprawy lub w sposób określony w art. 74 § 2 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia o odmowie wglądu do tych akt, ponadto o zasądzenie zwrotu kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej odrzucenie. Organ wskazał, że odmówił skarżącemu udostępnienia akt oraz wydania postanowienia, albowiem skarżący nie jest stroną podstępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), mającego zastosowanie w sprawie, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, art. 12 § 1 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U z 2013 r. poz. 267) – powołana dalej jako: "k.p.a.". Obowiązkiem Sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga O. K. zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy wniosek skarżącego o udostepnienie w celu przejrzenia akt własnościowych nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] wpłynął do organu w dniu 3 października 2014 r., co wynika z umieszczonej na piśmie prezentaty. Od tej więc daty rozpoczął bieg terminu na załatwienie sprawy. W odpowiedzi na wniosek skarżącego organ pismem z dnia 17 października 2014 r. oraz 5 stycznia 2015 r. odmówił skarżącemu przejrzenia ww. akt, uznając, że skarżący nie jest stroną postępowania i brak jest możliwości wydania postanowienia odmawiającego udostepnienia akt osobie nie będącej stroną postępowania. Zaznaczyć wymaga, że zgodnie z brzmieniem art. 73 § 1 k.p.a. strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Z kolei, zgodnie z brzmieniem art. 74 § 2 k.p.a. odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Wprawdzie z treści art. 73 § 1 k.p.a. wyraźnie wynika, że prawo domagania się spełnienia przez właściwy organ administracji obowiązków określonych w art. 73 § 1 i § 2 k.p.a. przysługuje wyłącznie podmiotowi, który ma przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., a to oznacza, że organ rozpatrujący wniosek winien w pierwszej kolejności ustalić, czy wnioskodawca legitymuje się przymiotem strony, lecz nie zwalnia to organu od załatwienia wniosku w formie przewidzianej przepisami k.p.a. Załatwiając bowiem żądanie przejrzenia akt organ administracji ma obowiązek umożliwienia wglądu do akt albo podjęcia postanowienia o odmowie przejrzenia akt. Przepis art. 74 § 2 k.p.a. winien mieć zatem zastosowanie także wówczas, gdy organ administracji odmawia przejrzenia akt administracyjnych z tej przyczyny, że nie uznaje wnioskodawcy za stronę postępowania. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1081/08, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) W konsekwencji, Prezydent [...] winien rozpatrzyć wniosek skarżącego o udostępnienie akt: w sposób określony w art. 73 § 1 k.p.a. - tj. umożliwić wgląd do akt (jeśli ponownie oceniając sprawę dojdzie do takiej konstatacji) albo w sposób określony w art. 74 § 2 k.p.a. – tj. wydać postanowienie o odmowie przejrzenia akt. Oceniając więc postępowanie Prezydenta [...] stwierdzić należy, że pomimo upływu terminu na załatwienie sprawy organ nie zakończył postępowania w sprawie. Również na dzień orzekania przez Sąd organ nie udostępnił skarżącemu akt, ani też nie wydał rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ dopuścił się bezczynności co skutkowało zobowiązaniem go przez Sąd do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] września 2014 r. Zaznaczenia przy tym wymaga, że na skutek zażalenia skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydało w dniu [...] kwietnia 2015 r. postanowienie, na podstawie którego wyznaczyło organowi termin jednego miesiąca, od daty otrzymania postanowienia, do rozpatrzenia ww. wniosku skarżącego w sposób określony w art. 73 § 1 k.p.a. bądź w formie przewidzianej w art. 74 § 2 k.p.a. Organ w wyznaczonym terminie nie rozpatrzył wniosku w określony przez Kolegium sposób. Taki sposób działania organu godzi niewątpliwie w zasadę szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.), co z kolei prowadzić musi do podważenia zaufania uczestników tego postępowania do organów władzy publicznej (art. 8 k.p.a.). Sąd stwierdził jednak, że choć istotnie rozpoznanie przez organ wniosku skarżących nastąpiło z naruszeniem terminów przewidzianych w k.p.a., to bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako celowe unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu. Taka sytuacja, w ocenie Sądu, nie miała miejsca. Sąd wziął bowiem pod uwagę fakt, że organ rozpoznał wniosek skarżącego, a następnie pismami z dnia 17 października 2014 r. oraz 5 stycznia 2015 r., co prawda w niewłaściwej formie, ale ustosunkował się do jego żądania, jednakże w sposób niezgody z oczekiwaniem skarżącego. W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu powyższego wniosku uznać należało za w pełni uzasadniony, co skutkować musiało wyznaczeniem organowi czternastodniowego terminu do załatwienia sprawy. Wyznaczając ten termin, Sąd miał na względzie realną możliwość jej załatwienia przez organ w powyższym terminie. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło