I SAB/Wa 612/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie WSA Magdalena Durzyńska WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz po rozpoznaniu w trybie uroszczonym w dniu 28 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wygaszenie orzeczenia 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do rozpatrzenia wniosku P. S. z dnia 4 lipca 2015 r. o wygaszenie orzeczenia z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. w pozostałym zakresie oddala skargę. P. S. pismem z 11 sierpnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z 4 lipca 2015 r. o wygaszenie orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] czerwca 2015 r. nr [...] Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym. Postanowieniem z dnia z [...] czerwca 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z [...] maja 2015 r. nr [...] prostujące oczywistą omyłkę pisarską we własnym postanowieniu [...] z [...] maja 2015 r. W dniu 4 lipca 2015 r. za pośrednictwem platformy EPUAP P. S. wysłał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] pisemny wniosek z dnia 4 lipca 2015 r. o wygaszenie orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2015 r. nr [...]. Następnie w dniu 11 sierpnia 2015 r. o godz. 20. 25 P. S. – za pośrednictwem platformy EPUAP - wysłał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] 12 pism z dnia 11 sierpnia 2015 r. - w tym pismo w trybie art. 37 kpa dotyczące wniosku z 4 lipca 2015 r. o wygaszenie orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2015 r. nr [...]. W piśmie tym wezwał Kolegium do zaprzestania i usunięcia naruszeń prawa, do niezwłocznego wydania decyzji bądź postanowienia w przedmiotowej sprawie i przesłanie pisma wyjaśniającego przyczyny opóźnienia, zgodnie z art. 36 kpa. Również tego samego dnia tj. 11 sierpnia 2015 r. o godz. 20. 43 (czyli 18 minut później) P. S. – za pośrednictwem platformy EPUAP - wysłał do Ośrodka Pomocy Społecznej [...] 10 skarg z dnia 11 sierpnia 2015 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] – w tym skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z 4 lipca 2015 r. o wygaszenie orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2015 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi przytoczył stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 października 2013 r. (I OZ 893/13, Legalis), w którym Sąd wskazał, iż nie ma znaczenia w sprawach skargi na bezczynność długość okresu, jaki upłynął między wniesieniem zażalenia a skierowaniem skargi do sądu administracyjnego. Dodał, że w związku z wyczerpaniem środków zaskarżenia na drodze administracyjnej wnosi skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], gdyż SKO notorycznie nie przestrzega terminów do załatwiania spraw, w jakich jest stroną. Wnosi również, aby Sąd wymierzył Kolegium grzywnę za nieprzestrzeganie terminów oraz notoryczne naruszanie art. 35 i 36 kpa. Podniósł, że ilość spraw oczekujących w Kolegium nie jest powodem do nieprzestrzegania terminów. Kolegium zobowiązane jest w myśl art. 36 kpa do informowania stron o występujących opóźnieniach i wskazywania nowego terminu do załatwienia sprawy. Tymczasem Kolegium ani razu w żadnej ze spraw, w jakiej jest stroną, nie zastosowało art. 36 kpa. Jednocześnie wniósł o wyznaczenie Kolegium terminu do załatwienia niniejszej sprawy i podtrzymał skargę również w przypadku, gdy Kolegium wyda orzeczenie w przedmiotowej sprawie. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] dokładnie i szczegółowo przedstawiło całość sprawy dotyczącej całego szeregu skarg wnoszonych przez P. S. – wyjaśniając, dlaczego nie nadało biegu jego żądaniu. Do dnia 28 kwietnia 2016 r. (data rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie) do Sądu nie wpłynęła żadna informacja dotycząca merytorycznego rozpoznania przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest zasadna i skutkuje wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do treści art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z akt sprawy wynika, że wniesienie skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego poprzedziło złożenie przez skarżącego wezwania do załatwienia sprawy w terminie. Tym samym został spełniony wymóg skuteczności złożenia skargi na bezczynność organu. Oceniając merytorycznie zasadność skargi należy podkreślić, iż zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie utrwalił się pogląd, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia spraw. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest zwłoka Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku P. S. z [...] lipca 2015 r. o wygaszenie orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2015 r. nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] samo przyznało, że nie nadało biegu wnioskowi skarżącego – zatem uchybiło wskazanym wyżej przepisom procesowym określającym terminy załatwiania spraw administracyjnych, dlatego też bezczynność organu jest oczywista. Stosownie do art. 149 p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa – bowiem organ w odpowiedzi na skargę przekonująco wyjaśnił, dlaczego doszło do takiej sytuacji. Wskazać także należy, że Sąd wziął także pod rozwagę znaczną ilość korespondencji i bardzo liczne wnioski, które skarżący kieruje do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], występując z różnego rodzaju żądaniami, które często nie mają żadnego związku z realizacją jego praw podmiotowych, lecz jak się wydaje z chęcią paraliżowania prac organu. Fakty te znane są Sądowi z urzędu, z uwagi na bardzo liczne skargi, które skarżący skierował w 2015 r. do Sądu na akty Kolegium oraz bezczynność tego organu. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie znalazł też podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny. Art. 149 p.p.s.a. nie określa kryteriów, jakimi powinien kierować się Sąd Administracyjny określając organowi termin do rozpoznania wniosku. Oznacza to, iż w kwestii określenia terminu Sąd dysponuje swobodą i nie jest związany terminami, o jakich mowa w art. 35 kpa. Powinien kierować się interesem strony, a przede wszystkim brać pod uwagę specyfikę danej sprawy. Wobec powyższego Sąd uznał, że - biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy - termin dwumiesięczny na rozpoznanie wniosku skarżącego będzie adekwatny i realny. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 i art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.