I SAB/Wa 615/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędzia WSA Tomasz Szmydt Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi J. R., G. K., A. K., H. S., J. M. i M. C. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość [...] 1. umarza postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym zobowiązania do rozpoznania wniosku; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. odrzuca skargę J. M. i M. C.; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących: J. R., G. K., A. K. i H. S. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. R., G. K., A. K., H. S., J. E. M. oraz M. C. (dalej powoływani jako skarżący), reprezentowani przez adw. R. N., wnieśli w dniu 9 października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], oznaczoną jako "[...]". W skardze wskazali, że ich wniosek z dnia 29 grudnia 2005 r. nie został rozpatrzony w ustawowym terminie. Organ nie dochował również terminu załatwienia sprawy, tj. 30 lipca 2013 r., wyznaczonego przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] – wskutek wniesienia zażalenia przez skarżących. W związku z powyższym skarżący wnieśli o zobowiązanie organu do merytorycznego rozpoznania wniosku w terminie 1 miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy i stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Organ w odpowiedzi na skargę poinformował, ze postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zawieszone postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. do czasu ustalenia następstwa prawnego po A. S. i J. J. Z.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W przedmiotowej sprawie, w związku z wydaniem przez Prezydenta [...] postanowienia z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] o zawieszeniu postępowania odszkodowawczego, orzekanie zgodnie z żądaniem skargi o zobowiązaniu organu do wydania decyzji stało się bezprzedmiotowe. Zawieszenie postępowania administracyjnego powoduje bowiem, że brak jest podstaw do zobowiązania przez Sąd organu do rozstrzygnięcia sprawy do czasu podjęcia przez organ zawieszonego postępowania administracyjnego. Postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego stanowi akt administracyjny podlegający odrębnej kontroli sądu administracyjnego, po wyczerpaniu przez stronę administracyjnego toku instancji. Na gruncie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest podstaw, aby w ramach skargi na bezczynność organu dokonywać kontroli prawidłowości zawieszenia postępowania administracyjnego, zwłaszcza gdy zawieszenie tego postępowania jest konsekwencją dokonanego przez organ ustalenia, co do istnienia interesu prawnego osób uznanych za strony postępowania. Dokonanie przez Sąd w postępowaniu ze skargi na bezczynność organu oceny prawidłowości zawieszenia postępowania prowadziłoby w istocie do oceny zgodności z prawem stosowania przez organ norm prawa procesowego i materialnego w prowadzonym przed nim postępowaniu, co wydaje się nieuprawnione. Z tych też względów, mając na uwadze wydane w sprawie postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o umorzeniu postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do rozpoznania wniosku skarżących. Wskazać jednak należy, że wydanie przez organ decyzji (postanowienia) po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a., że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1360/12). Oceniając skargę w tym zakresie uznać należy, że zasadnie skarżący zarzucają organowi bezczynność. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej "k.p.a."), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W rozpoznawanej sprawie Prezydent [...] nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów prawa. Sąd stwierdził jednak, że choć istotnie rozpoznanie przez organ wniosku skarżących nastąpiło z naruszeniem terminów przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, to bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako celowe unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu. W przedmiotowej sprawie wyjaśnienie kwestii następstwa prawnego i tak uniemożliwia wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzucił jednocześnie skargę J. E. M. oraz M. C. z uwagi na nieuzupełnienie, w wyznaczonym terminie, przez pełnomocnika skarżących jej braków formalnych poprzez przedłożenie właściwych pełnomocnictw procesowych do działania w imieniu ww. osób przed sądem administracyjnym. Zgodnie natomiast z treścią art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku orzeczono na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a., natomiast w pkt 3 na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.