I SAB/Wa 617/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S., M. D., M. H. i P. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości postanawia: odrzucić skargę M. D. i M. H. Pismem z dnia [...] października 2017 r. T. S. (dalej jako "skarżący"), działając w imieniu własnym oraz pozostałych spadkobierców, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [....] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] [...], ozn. hip. [...]. Zarządzeniem z dnia 31 października 2017 r. Przewodnicząca Wydziału I wezwała skarżącego do wskazania w terminie 7 dni osób, w imieniu których wniósł przedmiotową skargę oraz zobowiązała go do nadesłania stosownych pełnomocnictw do reprezentowania tych osób przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wskazał, że skarga została wniesiona w jego imieniu oraz w imieniu pozostałych uczestników postępowania, tj.: M. D., M. H. i P. S. Następnie w załączeniu do pisma z dnia [...] lutego 2018 r. nadesłano stosowne pełnomocnictwa udzielone skarżącemu przez M. D., M. H. i P. S. Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2018 r. wezwano skarżącego do wskazania, czy przed wniesieniem ww. skargi M. D. i M. H. występowali z zażaleniem do Wojewody [...] w trybie art. 37 § 1 kpa, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi M. D. i M. H. W odpowiedzi na wezwanie skarżący podał, że on złożył zażalenie do Wojewody [...] w trybie art. 37 § 1 kpa, natomiast nie jest mu wiadome, czy M. D. i M. H. złożyli takie zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 37 kpa (w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W stanie prawnym sprzed 1 czerwca 2017 r. w przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 kpa. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wyczerpanie przez skarżących M. D. i M. H. trybu określonego w art. 37 § 1 kpa poprzez uprzednie złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia, warunkowało złożenie przez nich do Sądu przedmiotowej skargi na bezczynność Prezydenta [...]. Z akt sprawy wynika, że zażalenie do Wojewody [...] złożyli T. S. (pismo z dnia [...] lutego 2017 r.) oraz P. S. (pismo z dnia [...] lutego 2017 r.). Natomiast skarżący M. D. i M. H. przed wniesieniem skargi takiego zażalenia nie złożyli, tym samym nie wyczerpali trybu z art. 37 § 1 kpa, a to czyni ich skargę niedopuszczalną. Z tej przyczyny skargę M. D. i M. H. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.