I SAB/Wa 619/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Lenart Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi K. N. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2013 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (dawniej ul. [...]), pochodzącej z księgi hipotecznej "[...]" działka numer [...] i [...] - w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz K. N. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 22 października 2014 r. (błędnie oznaczonym 2013 r.) K. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. w przedmiocie wniosku K. N., W. N. i M. N. o przyznanie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] o pow. [...] m2 składającej się z dwóch działek o nr [...] o pow. [...] m2 oraz [...] o pow. [...] m2, uregulowanych w księdze wieczystej pod nazwą "[...]", wchodzących aktualnie w skład działki ewidencyjnej nr [...] w obrębie [...], objętej księgą wieczystą prowadzoną przez Sąd Rejonowy dla [...] w W. nr [...]. W uzasadnieniu skargi wskazał, że od dnia 17 września 2014 r. organ nie wydał decyzji pomimo, że dysponuje pełnym materiałem dowodowym. Jednocześnie pomiędzy datą sporządzenia operatu szacunkowego w sprawie, a przeprowadzeniem rozprawy administracyjnej upłynęło 6 tygodni. Ponadto podniósł, że od dnia rozprawy administracyjnej do wystąpienia do gestorów mediów minęło 2 tygodnie, zaś od daty aktualizacji operatu szacunkowego, tj. od dnia 19 sierpnia 2014 r., organ nie podejmuje działań. Ostatecznie podniósł, że brak środków na wypłatę odszkodowania nie stanowi przesłanki uzasadniającej nie wydanie decyzji, albowiem wypłata odszkodowania jest etapem późniejszym. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniosło o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że wnioskiem z dnia [...] listopada 2013 r. K. N., W. N. i M. N. wystąpili o przyznanie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] o pow. [...] m2 . Tym samym na zlecenie organu został wykonany operat szacunkowy nieruchomości z dnia [...] marca 2014 r., który został doręczony do urzędu w dniu 25 marca 2014 r. Organ niezwłocznie, tj. pismem z dnia 2 kwietnia 2014 r. wyznaczył termin rozprawy administracyjnej na dzień 6 maja 2014 r. zapewniając tym samym stronom prawo do zapoznania się ze sporządzonym operatem. Ponadto 8 maja 2014 r., a zatem 2 dni po rozprawie Prezydent wystąpił do gestora mediów celem ustalenia stanu nieruchomości na dzień wywłaszczenia i po jej uzyskaniu wystąpił o wykonanie nowego operatu. Ponadto organ zwrócił się do Wojewody [...] o zwiększenie dotacji na wypłatę odszkodowań, albowiem brak środków finansowych uniemożliwia wypłaty tychże. Strony postępowania były informowane o planowanym terminie rozpatrzenia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie natomiast z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności lub przewlekłości w rozpoznaniu wniosku. Oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłość organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie powołanego art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Oceniając postępowanie organu, Sąd stwierdza, że wypełnia ona przesłanki bezczynności organu, nie zaś przewlekłego prowadzenia postępowania. Nie jest kwestionowanym w sprawie, że wnioskiem z dnia [...] listopada 2013 r. skarżący wniósł o przyznanie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] o pow. [...] m2 składającej się z dwóch działek o nr. [...] o pow. [...] m2 oraz [...] o pow. [...] m2, uregulowanych w księdze wieczystej pod nazwą "[...]", wchodzących aktualnie w skład działki ewidencyjnej nr [...] w obrębie [...], objętej księgą wieczystą prowadzoną przez Sąd Rejonowy dla [...] w W. nr [...]. Od tej więc daty rozpoczął swój bieg termin z art. 35 § 3 k.p.a. do załatwienia sprawy nim objętej. Z nadesłanych do akt sprawy dokumentów wynika w sposób bezsporny, że do dnia wniesienia przez skarżących przedmiotowej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz do dnia rozprawy, organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Tym samym zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydenta m.st. Warszawy i wydanie orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., tj. zobowiązania organu do wydania aktu w określonym terminie, co skutkuje wyznaczeniem Prezydentowi W. miesięcznego terminu do załatwienia sprawy. Jednocześnie w ocenie Sądu bezczynność w rozpoznaniu wniosku skarżących, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 k.p.a. można bowiem uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również brak jakiejkolwiek aktywności organu (por. wyroki: WSA w Warszawie z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 353/11; WSA w Poznaniu z dnia 18 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Po 60/10, WSA w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Gd 30/11; https://cbois.nsa.gov.pl). Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismami z dnia 3 grudnia 2013 r. organ wystąpił do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej o wypożyczenie akt administracyjnych zakończonych decyzją tego organu z dnia [...] października 2013 r. nr [...] stwierdzającej, że decyzja Prezydium Rady Narodowej W. Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...] stycznia 1973 r. nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości została wydana z naruszeniem prawa oraz stwierdzającej nieważność w części dotyczącej odszkodowania, a także do Biura Geodezji i Katastru o nadesłanie informacji z ewidencji gruntów dot. przedmiotowej nieruchomości. Bezspornym jest, że odpowiedź z Biura Geodezji i Katastru wpłynęła do organu w dniu [...] stycznia 2014 r. (k. 17 akt administracyjnych), zaś z Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej dopiero w dniu [...] stycznia 2014 r. (k. 19 akt administracyjnych). Tym samym dopiero w tej dacie Prezydent mógł wykonać odpisy akt administracyjnych postępowania o stwierdzenie nieważności Prezydium Rady Narodowej W. Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia 27 stycznia 1973 r. Należy przy tym zauważyć, że na akta te składały się trzy teczki zawierające odpowiednio 149 kart, 15 kart i 38 kart). Tym samym dopiero po wykonaniu poświadczonych odpisów z ww. akt Prezydent W. mógł zawiadomić o wszczęciu postępowania w sprawie wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania, co uczynił 27 lutego 2014 r. Następnie w dniu 11 marca 2014 r. organ wystąpił do Sądu Rejonowego dla [...] w W., I. o informację, czy odszkodowanie wskazane w decyzji Prezydium Rady Narodowej W. Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia 27 stycznia 1973 r. zostało złożone do depozytu sądowego oraz czy zachowała się dokumentacja w tym przedmiocie. Równocześnie Prezydent W. zlecił wykonanie operatu szacunkowego określającego wartość rynkową przedmiotowej nieruchomości, który to operat został sporządzony w dniu 22 marca 2014 r. Pismem z dnia 2 kwietnia 2014 r. strony zostały wezwane na rozprawę administracyjną wyznaczoną na dzień 6 maja 2014 r. oraz poinformowane o możliwości zapoznania się ze złożonym operatem szacunkowym. Następnie pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. wezwano strony celem przesłuchania. Z akt sprawy administracyjnej wynika ponadto, iż w dniu 30 kwietnia 2014 r. do akt sprawy zostało złożone stanowisko strony w przedmiocie sporządzonego operatu szacunkowego. W dniu 6 maja 2014 r. została przeprowadzona rozprawa administracyjna, w trakcie której rzeczoznawca sporządzający operat złożył wyjaśnienia w przedmiocie jego treści, a także ustosunkował się do zarzutów strony. Ponadto z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu 6 maja 2014 r. został przesłuchany K. N., zaś w dniu 12 maja 2014 r. W. N. i M. N.. Równocześnie w dniu 8 maja 2014 r. Prezydent W. wystąpił do spółki P. S.A. oraz do M. S.A. o wskazanie istniejącej na działce infrastruktury technicznej. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu 7 maja 2014 r. wpłynęła odpowiedź z Ministerstwa Zdrowia o nieodnalezieniu dokumentów potwierdzających przekazanie do depozytu sądowego odszkodowania określonego w decyzji Prezydium Rady Narodowej W. Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia 27 stycznia 1973 r. Odpowiedzi ze spółki P. S.A. oraz M. S.A. wpłynęły odpowiednio w dniu 30 maja 2014 r. i 23 maja 2014 r. Ponadto w dniu 19 maja 2014 r. organ zwrócił się do Wojewody [...] o zwiększenie dotacji na wypłatę odszkodowania wnioskodawcom. Pismem z dnia 25 lipca 2014 r. Prezydent W. zwrócił się do rzeczoznawcy majątkowego o informację, czy wobec treści odpowiedzi z M. S.A. zmieni się wartość wyceny operatu szacunkowego w sprawie. Z akt sprawy wynika, że w wyniku tego wystąpienia został sporządzony nowy operat szacunkowy uwzględniający istnienie na przedmiotowej nieruchomości wodociągu. Pismem z dnia 25 sierpnia 2014 r. organ poinformował strony o sporządzeniu nowego operatu oraz o wypowiedzenie się co do przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. Następnie pismem z dnia 28 sierpnia 2014 r. organ przekazał Wojewodzie [...] zażalenie K. N. na niezałatwienie sprawy w terminie wraz ze stanowiskiem i aktami administracyjnymi. W dniu 3 i 4 września 2014 r. K. N., W. N. i M. N. złożyli oświadczenie o akceptacji nowo sporządzonego operatu szacunkowego oraz, że nie wnoszą o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. W dniu 17 września 2014 r. wpłynęło do Prezydenta W. postanowienie Wojewody [...] nr [...] z [...] września 2014 r. uznające wniesione zażalenie za nieuzasadnione, wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W dniu 22 października 2013 r. została wniesiona skarga w niniejszej sprawie, zaś w dniu 4 listopada 2014 r. skarga wraz z aktami administracyjnymi wpłynęła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie. Z powyższego wnika, że w opisanych powyżej odstępach czasu organ podejmował systematycznie działania w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy. Organ wypełniał obowiązki wynikające z art. 36 § 1 k.p.a. tj. zawiadamiał strony, o niezałatwieniu sprawy w terminie wynikającym z treści art. 35 § 1 k.p.a., podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (pisma z 27 lutego 2014 r., 19 maja 2014 r., 29 lipca 2014 r.). Jednakże od września 2014 r. pozostaje w bezczynności. Mając na względzie wszystkie wskazane wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. i art. 200 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.