I SAB/Wa 62/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o rozpatrzenie odwołania od decyzji postanawia odmówić J. S. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w związku z nierozpoznaniem przez organ odwołania skarżącego od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 2008 r. w sprawie zmiany własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r. dotyczącej przyznania pomocy w formie gorącego posiłku w stołówce Ośrodka przy [...], w okresie od I do XII w części dotyczącej odpłatności za obiady. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe ze skargi J. S. wobec wydania przez Kolegium decyzji i tym samym ustania stanu bezczynności. W toku postępowania skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata wskazując na zamiar wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2009 r. o umorzeniu postępowania z jego skargi. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania J. S. prawa pomocy. Od powyższego postanowienia J. S. wniósł w terminie sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu sprzeciwu wnioskodawca zaznaczył, że w jego ocenie przedstawił dość dowodów na uchylenie decyzji Ośrodka Pomocy Społecznej. Zarzucił organom rozpoznającym sprawy, iż popełniają błędy nie uwzględniając potrzebujących pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie J. S. wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, a więc w zakresie częściowym w rozumieniu art. 245 § 3 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje – gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przepisu tego wynika, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania sądowego spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. To wnioskodawca jako osoba zainteresowana winien wykazać zasadność złożonego wniosku oraz spełnienie ustawowych przesłanek. Z treści nadesłanego do Sądu urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że J. S. pozostaje sam w gospodarstwie domowym i uzyskuje dochód miesięczny w wysokości netto [...] zł. Ponadto z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący poinformował Ośrodek Pomocy Społecznej w W., iż Sąd Apelacyjny zasądził na jego rzecz odszkodowanie w wysokości [...] zł wraz z odsetkami należnymi od 30 września 1993 r. Na wezwanie ośrodka J. S. w dniu 1 września 2008 r. przedstawił wyciąg bankowy z wysokością zadośćuczynienia z wyroku sądowego z którego wynikało, że otrzymał odszkodowanie w kwocie [...] zł. Kwota ta została zaksięgowana na koncie bankowym o numerze [...]. W związku z wątpliwościami dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy referendarz sądowy wezwał J. S. do nadesłania wyciągu z rachunków bankowych, których jest dysponentem. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał do akt kopię jednego rachunku z Banku [...] o numerze [...] na którym wykazane było saldo w wysokości 0 zł. Jednocześnie z treści wydruku wynikało, że w dniu 4 maja 2009 r. skarżący dokonał przelewu kwoty [...] zł na inne konto bankowe o numerze [...]. W świetle przedstawionych informacji, oceniając ponowie sytuację majątkową J. S. na skutek wniesionego przez stronę sprzeciwu Sąd uznał, że brak jest przesłanek uzasadniających uwzględnienie jego wniosku o przyznanie adwokata z urzędu. Skarżący wskazuje, że jego jedynym źródłem dochodu jest renta w wysokości [...] zł. Oświadcza również, że jest dysponentem jednego rachunku bankowego, gdzie nie ma zgromadzonych żadnych środków. Ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów wynika jednak, że wnioskodawca jest posiadaczem co najmniej dwóch dokumentów wynika jednak, że wnioskodawca jest posiadaczem co najmniej dwóch kont bankowych w Banku [...].: - konta o numerze [...], którego kopię wyciągu nadesłał na wezwanie referendarza do akt sądowych k – [...], - oraz konta o numerze [...], którego kopia znajduje się w aktach administracyjnych k – [...] ze wskazaniem sumy obrotów na dzień 27 marca 2008 r. w wysokości [...] zł. To, iż skarżący jest dysponentem co najmniej dwóch kont wynika również z kopii wyciągu nadesłanego do akt sądowych na wezwanie referendarza, bowiem w rubryce "wyszczególnienie operacji" znajduje się wzmianka o dokonaniu w dniu 4 maja 2009 r. przelewu na konto o numerze [...], a więc na konto, które ujawnił w toku postępowania administracyjnego. Powyższe skłania do przyjęcia, iż J. S., poprzez nierzetelne wykonanie wezwania referendarza sądowego do nadesłania wyciągu z rachunków bankowych nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie pełnomocnika. Ponadto wnioskodawca do dnia dzisiejszego nie wykazał na co przeznaczył kwotę [...] zł wypłaconą mu tytułem odszkodowania. Wobec niewykazania przez J. S. zaistnienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Sąd postanowił jak w sentencji.