I SAB/Wa 636/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P., A. P., W. M., P. M., A. M., J. L., P. G. i P. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość postanawia - odrzucić skargę - M. P., A. P., W. M., P. M., A. M., J. L., P. G. i P. G., reprezentowani przez adwokata R. P., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 24 października 2013 r. (zmodyfikowaną pismem z dnia 6 lutego 2014 r.) na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta [...] postępowania w sprawie rozpoznania wniosku skarżących z dnia 2 listopada 2011 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. nr hip. hip. "[...]" rej. hip. [...] cz.dz. [...]. Wobec braku w aktach administracyjnych sprawy zażalenia, o którym stanowi art. 37 § 1 k.p.a. Sąd, pismem z dnia 6 lutego 2014 r., wezwał pełnomocnika skarżących do wskazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy przed złożeniem skargi został wyczerpany tryb z art. 37 k.p.a. W odpowiedzi, pismem z dnia 17 lutego 2014 r., pełnomocnik skarżących wskazał, że skarga została wniesiona do Sądu bez ponownego wyczerpania drogi zażaleniowej, gdyż jest to kolejna skarga w tym samym przedmiocie. Podał, że tryb zażaleniowy został wyczerpany w sprawie wniesionej uprzednio już skargi na bezczynnosć. Podniósł, iż nie ma potrzeby składania zażalenia przed każdą ponowną skargą na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania. Przy piśmie z dnia 17 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżących złożył odpis skierowanego do Wojewody [...] zażalenia z dnia 17 lutego 2014 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w sprawie dotyczącej opisanej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej k.p.a.) na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie Sygn. akt I SAB/Wa 636/13 do organu administracji wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Według art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej Ppsa) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy wskazać, że wniesienie zażalenia do Wojewody [...], warunkowało skuteczność wniesienia przedmiotowej skargi do Sądu. Wyczerpanie środka zaskarżenia stosownie do art. 52 § 1 Ppsa jest konieczne w każdym przypadku wystąpienia ze skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Zatem zadość powołanemu przepisowi czyni wystąpienie ze środkiem zaskarżenia każdorazowo przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Przy czym środek zaskarżenia powinien zostać złożony do właściwego organu przed wniesieniem skargi do Sądu. Instytucja określona w art. 37 § 1 k.p.a. ma na celu m.in. wskazanie organowi na konieczność pilnego załatwienia sprawy. Wobec powyższego okoliczność, że środek zaskarżenia wyczerpany został w sprawie ze skargi na bezczynność Prezydenta [...] z dnia 5 marca 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 93/12, nie czyni dopuszczalną nową skargę z dnia 24 października 2013 r. wniesioną na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...]. Również wniesienie zażalenie do Wojewody [...] już po wniesieniu w niniejszej sprawie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania nie czyni tej skargi dopuszczalną.. Z akt sprawy wynika, ze skarżący przed wniesieniem do Sądu przedmiotowej skargi z dnia 24 października 2014 r. nie wyczerpali nie wyczerpali trybu określonego art. 37 k.p.a., co w świetle art. 52 § 1 Ppsa czyni tę skargę niedopuszczalną. Z tego względu Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.