I SAB/Wa 64/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-07-29

Skład orzekający: Emilia Lewandowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, co w przypadku bezczynności organu oznacza konieczność wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. Brak takiego wezwania skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.
Stan faktyczny
T. G. złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania jej wniosku. Pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że przed wniesieniem skargi nie złożono wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarga dotyczyła bezczynności organu w sprawie skargi z dnia 15 stycznia 2014 r. na działania Centrum Pomocy Społecznej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę. T. G. pismem z dnia 12 stycznia 2015 r. złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania jej wniosku. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że nie jest w stanie ustalić czego dotyczy złożona przez T. G. skarga. Pełnomocnik skarżącej wyznaczony z urzędu, pismem z dnia 26 maja 2015 r. nadesłanym na wezwanie Sądu wyjaśnił, że przed wniesieniem skargi T. G. nie składała wezwania do usunięcia prawa w trybie art. 37 kpa. Ponadto pismem z dnia 28 maja 2015 r. wyjaśniła, że skarga z dnia 12 stycznia 2015 r. T. G. skarży organ za bezczynność w sprawie jej skargi z dnia 15 stycznia 2014 r. na CPD "za fałszowanie stanem faktycznym poprzez podawanie w szeregu dokumentach i decyzjach wydawanych przez Centrum Pomocy Społecznej nieprawdziwego i nigdy nie istniejącego miejsca zamieszkania wnioskodawczyni". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wyczerpanie środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie to następuje poprzez wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie z uwagi na okoliczność, że stawiany przez stronę zarzut bezczynności dotyczył Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zobligowana ona była do wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do Sądu. Jak wynika natomiast z akt sprawy oraz z pisma pełnomocnika skarżącej z dnia 26 maja 2015 r.(k-43), takiego wezwania skierowanego do organu skarżąca nie wystosowała. W związku z czym skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło