I SAB/Wa 642/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość postanawia: odrzucić skargę. G. W. pismem z dnia [...] lipca 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta W. postępowania w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] i [...] stanowiącej działki ew. nr [...],[...],[...],[...] z obrębu [...]. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. nr [...] zawiesił przedmiotowe postępowanie do czasu wydania przez Wojewodę [...] decyzji w przedmiocie stwierdzenia nabycia własności ww. gruntu na podstawie art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872 ze zm.). Zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2013 r. Sąd wezwał skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W., składał zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), powoływanej dalej jako "k.p.a.". Jeżeli tak, zobowiązano skarżącego do nadesłania odpisu przedmiotowego wezwania. Do udzielenia powyższej informacji zobowiązano również organ. Powyższe wezwanie skarżący odebrał w dniu 20 grudnia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-26 akt sądowych), jednak do dnia dzisiejszego nie udzielił na nie odpowiedzi. Z kolei Prezydent W. w piśmie z dnia [...] grudnia 2013 r. poinformował, że zażalenie takie nie było wnoszone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 37 § 1 k.p.a. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy, jak również z pisma organu z dnia 27 grudnia 2013 r. wynika natomiast, że skarżący nie wystąpił – w trybie art. 37 § 1 k.p.a. – przed wniesieniem skargi do Sądu, do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie. Pomimo stosownego wezwania z dnia 16 grudnia 2013 r., skarżący także nie przedłożył odpisu takiego pisma Sądowi. Zgodnie natomiast z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.