I SAB/Wa 643/13
WyrokWSA w Warszawie2014-06-03
Skład orzekający: Marek Wroczyński, Joanna Skiba, Iwona Maciejuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, jeśli organ wydał decyzję merytoryczną w toku postępowania sądowego?Ratio decidendi
Wydanie przez organ administracji publicznej decyzji merytorycznej w toku postępowania sądowego dotyczącego skargi na przewlekłość prowadzenia postępowania powoduje, że postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe i powinno zostać umorzone. Sąd może stwierdzić, czy przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, jednakże nawet stwierdzenie naruszenia przepisów proceduralnych (np. przekroczenie terminów) nie zawsze oznacza rażące naruszenie prawa, zwłaszcza w sprawach skomplikowanych, wymagających ustalenia kręgu stron.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Gospodarki w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia z 1949 r. Zarzucili organowi naruszenie przepisów KPA i wnieśli o zobowiązanie Ministra do wydania decyzji oraz o stwierdzenie rażącego naruszenia prawa przez przewlekłość. W trakcie postępowania sądowego Minister Gospodarki wydał decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia z 1949 r. Skarżący domagali się również zwrotu kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Gospodarki nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 2. Umorzono postępowanie sądowe w pozostałym zakresie. 3. Zasądzono od Ministra Gospodarki solidarnie na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie: WSA Joanna Skiba (spr.) WSA Iwona Maciejuk Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi T. K. A. R., B. K., B. W., B. M., E. N., G. G., K. S., K. S., M. M., M. K., S., K. i S. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Gospodarki w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego 1. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Gospodarki nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie sądowe w pozostałym zakresie; 3. zasądza od Ministra Gospodarki solidarnie na rzecz skarżących T. K., A. R., B. K., B. W., B. M., E. N., G. G., K. S., K. S., M. M., M. K., S. K. i S. S. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
T. K., K. S., G. G., E. N., S. K., B. M., A. R., B. W., B. K., M. K., M. M., S. S., K. S.. reprezentowani przez adw. R. P. pismem z dnia 30 października 2014 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę
na przewlekłość Ministra Gospodarki w przedmiocie stwierdzenie nieważności orzeczenia nr [...] Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia [...] grudnia 1949 r. Skarżący zarzucili organowi naruszenie art. 12 § 1, 35 § 1 i 3 kpa i wnieśli o zobowiązanie Ministra Gospodarki do wydania decyzji w określonym terminie decyzji w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. orzeczenia oraz o stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa,
a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi opisano przebieg dotychczasowego postępowania podkreślając, że w dniu 20 kwietnia 2013 r. zostało skierowane do Ministra wezwanie do naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o oddalenie skargi.
Na rozprawie w dniu 3 czerwca 2014 r. pełnomocnik organu złożyła odpis decyzji z dnia [...]maja 2014 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenie nieważności orzeczenia nr [...] Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia [...] grudnia 1949 r.
i oświadczyła, że powyższa decyzja została doręczona stronom.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ppsa), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność
lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W myśl natomiast art. 149 § 1 ppsa, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych
w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu
lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia
lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza,
czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Zaznaczyć także trzeba, że zgodnie art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.
Stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca,
a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca
od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa).
W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy
w terminie określonym w art. 35 kpa lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa).
W rozpoznawanej sprawie skarżący zarzucili Ministrowi Gospodarki przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia
nr [...] Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia [...] grudnia 1949 r. Zauważyć należy,
że z analizy zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, iż Minister Gospodarki rozpoznając wniosek skarżących przekroczył terminy załatwienia sprawy określone w art. 35 kpa i naruszył zasady postępowania określone
w powołanych wyżej przepisach kpa.
Mając jednak na uwadze charakter przedmiotowej sprawy, a także fakt,
że od momentu złożenia wniosku w dniu 2 stycznia 2006 r. podczas całego postępowania administracyjnego istniał problem z ustaleniem prawidłowego kręgu stron postępowania (miało nawet miejsce w tym zakresie postępowanie incydentalne zakończone wydaniem wyroku z dnia 19 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 450/10), Sąd uznał, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Gospodarki nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Jednocześnie wskazać trzeba, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie powołanego wyżej art. 149 § 1 ppsa, sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. W sytuacji wydania zaś przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowe.
Jak wyżej wskazano, decyzją [...] maja 2014 r. nr nr [...] organ rozpoznał wniosek wołanie skarżących o stwierdzenie nieważności orzeczenia
nr [...] Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia [...] grudnia 1949 r..
Zdaniem Sądu, wydanie przez Ministra decyzji z dnia [...] maja 2014 r. wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności powołanego orzeczenia. Oczywiste bowiem jest, że Minister załatwił sprawę i nie pozostaje już w przewlekłości w przedmiocie rozpoznania przedmiotowego wniosku. Tym samym w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy 149 § 1 w związku art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 i art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło